احتمالاً درباره آن شنیدهاید. تجربه خروج از بدن؛ پدیدهای عجیب که ریشه در سنتهای معنوی و عرفانی دارد، بارها گزارش شده اما هرگز از نظر علمی تأیید نشده است.
این پدیده پرسشهای جالبی را مطرح میکند؛ بهویژه اینکه وقتی چشمانتان در اتاق دیگری به خواب رفتهاند، چگونه میتوانید ببینید و اصلاً دقیقاً چه چیزی را میبینید؟
اینها پرسشهایی هستند که پژوهشگران دههها است تلاش میکنند بهصورت تجربی به آنها پاسخ دهند.
اکنون تیمی به سرپرستی مارینا وایلر(Marina Weiler)، عصبشناس دانشگاه ویرجینیا بار دیگر این پدیده را به بوته آزمایش گذاشتهاند؛ آزمایشی با کنترل دقیق (روش کورسازی)، با حضور ۲۱ فردِ دارای تجربه خروج از بدن و تصویری پنهانشده در اتاقی دیگر.
هیچیک از شرکتکنندگان در انجام وظیفهای که به آنها محول شده بود، موفق نشدند، اما دو نفر از آنها گزارش کردند که چیز دیگری دیدهاند که قاعدتاً غیرممکن بوده است و پژوهشگران نمیتوانند توضیح دقیقی برای آن ارائه دهند.
وایلر میگوید: امیدوارم این مطالعه پژوهشگران را تشویق کند تا درباره نحوه سنجش این تجربیات، خلاقانه فکر کنند.
وی افزود: یافتههای غیرمنتظره، مسیر جدید و بالقوه مفیدی را پیش روی ما میگذارند، اما پیش از آنکه بتوانیم معنای آنها را دریابیم، باید در شرایطی دقیق و با رویکردی آیندهنگرانه (پیشبینانه) مجدداً آزمایش شوند.
دانشمندان دههها است که تلاش میکنند ادعاهای مربوط به ادراک در حین تجربیات خروج از بدن را بیازمایند؛ پدیدهای که با یک پروتکل آزمایشیِ بهظاهر ساده سازگار است و آن، پنهان کردن چیزی از حواس فیزیکی فرد و درخواست از او برای توصیف آن است.
یکی از مطالعات بسیار مشهور و بحثبرانگیز که در سال ۱۹۶۸ انجام شد، مربوط به فردی بود که تنها با نام «خانم Z» شناخته میشد؛ کسی که ظاهراً توانست یک عدد پنجرقمیِ تصادفی را که از دید پنهان شده بود، بهدرستی بازگو کند. …
