سقوط ۵۲ درصدی سود آریاساسول؛ پشت ویترین سودآوری چه می‌گذرد؟ | نفت ما

بر اساس صورت‌های مالی منتشرشده، آریاساسول در سه‌ماهه منتهی به ۳۱ خرداد ۱۴۰۵ تنها ۱۲ هزار و ۲۸ میلیارد ریال سود شناسایی کرده است؛ رقمی که نسبت به دوره مشابه سال قبل ۵۲ درصد کاهش نشان می‌دهد. سود هر سهم نیز به ۳۵۰ ریال رسیده است. اما مسئله فقط کاهش سود نیست؛ عمق افت عملیات نگران‌کننده‌تر است.در همین دوره، فروش شرکت با افتی بسیار شدید مواجه شده است. گزارش ماهانه آریاساسول نشان می‌دهد فروش خردادماه با ۷۷ درصد کاهش نسبت به ماه مشابه سال قبل به حدود ۱۱ هزار و ۱۲۸ میلیارد ریال رسیده و فروش سه‌ماهه نیز نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶۱ درصد افت کرده است. اما این اعداد یک سؤال اساسی ایجاد می‌کنند:آیا آریاساسول صرفاً با یک شوک موقت مواجه شده یا ساختار درآمدی و عملیاتی شرکت به اندازه‌ای شکننده است که یک اختلال چندماهه می‌تواند چنین ضربه‌ای به سودآوری وارد کند؟

رشد درآمد؛ عددی که نباید فریبمان دهد

نکته جالب در بررسی عملکرد سال گذشته این است که آریاساسول تا نیمه نخست سال ۱۴۰۴ وضعیت کاملاً متفاوتی داشت.در شش‌ماهه نخست ۱۴۰۴، درآمد عملیاتی شرکت ۳۲ درصد افزایش یافته بود و از حدود ۲۲۵ هزار میلیارد ریال به بیش از ۲۹۸ هزار میلیارد ریال رسید. سود ناخالص نیز ۲۱ درصد رشد کرد. اما حتی در آن مقطع نیز یک علامت هشدار وجود داشت: سود عملیاتی تنها ۴ درصد رشد کرده بود؛ یعنی فاصله رشد درآمد و سود عملیاتی در حال افزایش بود. این مسئله اهمیت زیادی دارد. افزایش فروش زمانی برای سهامدار ارزشمند است که بتواند خود را در سود عملیاتی نشان دهد. وقتی درآمد با سرعتی به‌مراتب بیشتر از سود عملیاتی رشد می‌کند، باید پرسید چه مقدار از رشد فروش واقعاً به ایجاد ارزش جدید برای شرکت منجر شده است.

آریاساسول؛ شرکتی که سقوط آن از‌درآمد شروع شد

نگاهی به ارقام سه‌ماهه ۱۴۰۵ نشان می‌دهد مشکل این بار بسیار عمیق‌تر بوده است. شرکت در شرایطی وارد سال جدید شد که فروش سه‌ماهه آن نسبت به سال قبل حدود ۶۱ درصد افت کرد و سود خالص نیز بیش از نصف شد. در واقع، فاصله میان عملکرد سال قبل و سه‌ماهه نخست امسال به اندازه‌ای زیاد است که نمی‌توان آن را صرفاً یک نوسان معمول در صنعت پتروشیمی دانست.

البته آریاساسول در توضیحات رسمی خود اعلام کرده که کاهش ۴۹ درصدی سود عملیاتی نسبت به دوره مشابه، ناشی از شرایط جنگی و عدم امکان فعالیت بوده است. این توضیح از منظر حسابداری و عملیاتی قابل توجه است؛ اما از منظر تحلیل کسب‌وکار، یک پرسش دیگر را مطرح می‌کند:اگر یک اختلال عملیاتی می‌تواند تقریباً نیمی از سود عملیاتی شرکت را حذف کند، میزان تاب‌آوری واقعی این کسب‌وکار چقدر است؟

مسئله‌ای فراتر از یک جنگ و یک فصلهمواره باید در نظر داشت که قدرت واقعی یک بنگاه زمانی مشخص می‌شود که شرایط عادی از بین می‌رود.

آریاساسول در سه‌ماهه نخست ۱۴۰۵ نشان داده که در برابر یک شوک عملیاتی شدید، افت بسیار قابل‌توجهی در فروش و سود تجربه می‌کند. بنابراین اکنون موضوع اصلی برای سهامداران فقط این نیست که «آیا سود شرکت دوباره برمی‌گردد؟»؛ سؤال مهم‌تر این است که با چه سرعتی و با چه کیفیتی؟

یک هشدار برای آینده

نکته دیگری که باید زیر ذره‌بین قرار گیرد، روند فروش ماهانه است. آریاساسول در خرداد ۱۴۰۵ تنها حدود ۱۱ هزار میلیارد ریال فروش داشته؛ یعنی فروش ماهانه شرکت نسبت به مدت مشابه سال قبل تقریباً به کمتر از یک‌چهارم رسیده است. این افت شدید، حتی اگر موقتی باشد، نشان می‌دهد سودآوری شرکت وابستگی بالایی به استمرار تولید و فروش دارد.

بنابراین برای قضاوت درباره عملکرد مدیریت، صرفاً نگاه‌کردن به سود ۱۲ هزار میلیارد ریالی سه‌ماهه کافی نیست. باید دید در ادامه سال:ظرفیت تولید با چه سرعتی به مدار عادی برمی‌گردد؛حاشیه سود عملیاتی تا چه اندازه احیا می‌شود؛فروش صادراتی و داخلی چه مسیری طی می‌کند؛هزینه‌های تولید و انرژی چه اثری بر سودآوری می‌گذارند؛و مهم‌تر از همه، آیا سودآوری آریاساسول دوباره به عملکرد واقعی عملیات وابسته خواهد بود یا بخش مهمی از آن از عوامل غیرعملیاتی تأمین می‌شود.

در نتیجه اینکه آریاساسول هنوز یک شرکت سودده است و ارقام فعلی به هیچ‌وجه به معنای زیان‌ده شدن شرکت نیست. اما صورت‌های مالی جدید، یک واقعیت ناخوشایند را آشکار کرده‌اند: فاصله میان تصویر یک پتروشیمی قدرتمند و عملکرد واقعی آن در یک دوره بحرانی، قابل‌توجه شده است.

در نیمه نخست ۱۴۰۴، آریاساسول از رشد ۳۲ درصدی درآمد و ۲۱ درصدی سود ناخالص سخن می‌گفت؛ اما تنها چند ماه بعد، سود خالص سه‌ماهه نخست ۱۴۰۵ بیش از نصف کاهش یافته و فروش نیز افتی بسیار سنگین را تجربه کرده است.