بهشتیروی با اشاره به ساختار زنجیره تولید و توزیع بنزین اظهار کرد: نفت خام در پالایشگاه به مجموعهای از فرآوردهها تبدیل میشود و این فرآوردهها پس از آن از طریق شبکه شرکت ملی پالایش و پخش توزیع شده و در نهایت به دست مصرفکننده میرسند.
وی افزود: قیمت ۱۰ هزار تومانی، قیمت پرداختی مصرفکننده در انتهای این زنجیره است، در حالی که درآمد و حاشیه سود پالایشگاهها بر اساس سازوکار قیمتگذاری و فرمولهای مربوط به خوراک و فرآورده تعیین میشود و الزاما ارتباط مستقیمی با قیمت عرضه در جایگاه ندارد.
این کارشناس بازار سرمایه تاکید کرد: در مورد شرکتهای پالایشی از جمله شپنا، شبندر، شتران، شبریز، شاوان، شراز و شبهرن نمیتوان صرفا بر اساس خبر افزایش نرخ بنزین نتیجه گرفت که نرخ فروش محصولات این شرکتها دو برابر شده است یا سودآوری آنها به همان نسبت افزایش خواهد یافت.
به گفته او، پرسش کلیدی این است که آیا همزمان با افزایش قیمت مصرفکننده، فرمول تسویه میان دولت، شرکت ملی پالایش و پخش و پالایشگاهها نیز تغییر خواهد کرد یا خیر.
وی ادامه داد: اگر نرخ فروش پالایشگاهها تغییری نکند و دولت صرفاً نرخ پرداختی مصرفکننده را افزایش دهد، اثر مستقیم این تصمیم بر سود هر سهم (EPS) شرکتهای پالایشی میتواند محدود باشد.
کاهش مصرف واردات؛ مهمترین اثر مثبت برای پالایشیها
بهشتیروی در ادامه به یکی از آثار مهم افزایش نرخ بنزین اشاره کرد و گفت: یکی از اهداف اصلی افزایش نرخ سوم، کنترل مصرف و کاهش رشد تقاضای بنزین است. اگر این سیاست بتواند به کاهش واقعی مصرف منجر شود، نیاز کشور به واردات بنزین نیز میتواند کاهش یابد.
او معتقد است این اتفاق از دو منظر برای اقتصاد کشور اهمیت دارد؛ نخست اینکه فشار ارزی ناشی از واردات بنزین کاهش پیدا میکند و دوم اینکه اهمیت تولید داخلی فرآوردههای نفتی افزایش خواهد یافت. …
