پس از امضای تفاهمنامه تا امروز که با وجود اشاره مقام های ایرانی به لزوم بازگشت به آن، تقرییا چیزی از تفاهم باقی نمانده، هنوز بحث درباره اینکه چه نهادی مسئول تصمیمگیری درباره مذاکره بوده و نقش دولت، مجلس، شورای عالی امنیت ملی و مقامات عالی نظام در این روند چه اندازه بوده، ادامه دارد. در روزهای نخست انتخاب قالیباف به عنوان رئیس تیم مذاکره کننده ایرانی و نماینده رهبری، برخی رسانهها و چهره ها مدعی نقش دولت در انتخاب رئیس مجلس برای این سمت شدندو به این انتخاب هم انتقاد کردند. موضوعی که با اظهارات اخیر رئیس جمهور عملا تکذیب شد.
پزشکیان در مصاحبه اخیر خود با خبرنگاران که به صورت ضبطی در اختیار صداو سیما قرار گرفت گفته بود «ما از آقای قالیباف خواهش کردیم و ایشان هم پذیرفتند.» البته او اضافه می کند که «این تصمیم صرفاً تصمیم دولت نبود. همه با یکدیگر تفاهم کردیم و بر اساس دادهها، اطلاعات، واقعیتهای میدان، وضعیت دولت و شرایط مردم تصمیم گرفتیم.»
شهریار حیدری، عضو سابق کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، در گفتوگو با خبرنگار رویداد۲۴ درباره روند مذاکرات ایران و آمریکا برای خاتمه جنگ توضیحاتی ارائه کرده است. او تأکید دارد که مذاکرات تصمیمی شخصی نبوده و در چارچوب تصمیمات حاکمیتی انجام شده است. مذاکرات با تصمیم چه کسی آغاز شد؟
حیدری اظهار کرد: «بحث تفاهمنامه بر اساس سیاستهای راهبردی نظام و حاکمیت شکل گرفت و روند خاصی داشت. پس از اینکه در شورای عالی امنیت ملی اصل توافق برای مذاکره تصویب شد، باید فردی برای مسئولیت مذاکره انتخاب میشد که گزینه مناسب برای این مسئولیت، آقای قالیباف تشخیص داده شد.»
وی افزود: «کل موضوع مذاکره، موافقت شورای عالی امنیت ملی با این موضوع و انتخاب محمدباقر قالیباف به عنوان مسئول مذاکره، به محضر مقام رهبری رسید و معظمله نیز با این موضوع موافقت کردند و چارچوبهایی را تعریف کردند.»
نماینده سابق مجلس شورای اسلامی ادامه داد: «در نهایت، تمام رفتوآمدها و جلسات، بر اساس چارچوب حاکمیتی مذاکرات انجام شده و هیچ تصمیم شخصی در این زمینه وجود نداشته است.» نقش دولت در مذاکرات چه بود؟
بیشتر بخوانید:
حمله تند شریعتمداری به قالیباف؛ مراقب اصلاحطلبان و غربگراها باشید
پیام پنهان انتصابهای جدید | نیویورک تایمز: ایران خود را برای جنگ طولانی با خارج و اعتراضات در داخل آماده میکند
خیابان؛ سنگر دیروز، میتینگ انتخاباتی امروز | جنگ قدرت پایداری و قالیباف در معرکه بیتماشاگر
حیدری با اشاره به نقش دولت در روند مذاکرات گفت: «طبیعتاً آقای پزشکیان به عنوان رئیس دولت و قوه مجریه، بیشتر مورد توجه است؛ چراکه دولت باید در چارچوب مذاکرات پاسخگو و پیگیر باشد و مسائل مورد انتظار مردم نیز باید از سوی دولت هدایت شود.»
وی تصریح کرد: «دولت در چارچوب حاکمیت و با در نظر گرفتن ملاحظات نظام، کشور و انقلاب، مذاکرات را ادامه داده است.»
عضو سابق کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس توضیح داد: «تا زمانی که مذاکرات در چارچوب منافع ملی قرار داشت، دولت آن را ادامه داد و هر زمان که احساس میکرد چارچوب مذاکرات به مصلحت یا منافع کشور پیش نمیرود، عقبنشینی کرده یا به گونهای عمل کرده است که منافع ملی برایش اهمیت بیشتری داشته باشد تا اینکه حتماً به یک توافق و تفاهمنامه برسد.» انتقاد از سیاسی شدن تفاهمنامه
حیدری خاطرنشان کرد: «بر این اساس، دور از انصاف است که کسی بخواهد یک شخص را به دلیل انجام تفاهمنامه، ادامه مذاکرات یا موضوعات مرتبط با آن مورد اتهام قرار دهد.»
وی افزود: «قطعاً جنگها بالاخره یک روز به پایان خواهند رسید و هیچ جنگی در دنیا ماندگار نیست و نخواهد بود. همه جنگها در نهایت به یک توافق و تفاهمنامه میرسند؛ بنابراین این جنگ هم نباید ادامه پیدا کند.»
عضو سابق کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفت: «آنچه ملاحظات کشور بوده، در تفاهمنامه گنجانده شده و آنچه منافع ملت، منافع ملی و حاکمیتی بوده، واقعاً از سوی دولت مورد توجه قرار گرفته است. دولت با تمام قدرت و توان از این چارچوب حمایت کرده است.» نظر مجلس و قالیباف درباره مذاکرات
حیدری ادامه داد: «کمیسیونهای مختلف مجلس نیز در این چارچوب نظر داشتهاند و دیدگاههای مختلف تجمیع و منعکس شده است. آقای قالیباف نیز به عنوان مسئول مذاکرهکننده، با هماهنگی شورای عالی امنیت ملی و حاکمیت، مذاکرات را ادامه داده است.»
وی تأکید کرد: «اکنون نیز هر جایی که احساس شود منافع ملی و کشور در این تفاهمنامه رعایت نمیشود، طبیعتاً این موضوع به صراحت از زبان آقای پزشکیان و آقای قالیباف اعلام میشود.» چرا مذاکرات نباید جناحی شود؟
حیدری در واکنش به افرادی که بخشهایی از تصمیمات و تدابیر رهبر معظم انقلاب اسلامی را که با روایت جناحی آنان سازگار نیست، از افکار عمومی پنهان و آن را تقطیع میکنند، گفت: «نباید موضوعاتی مانند مذاکره برای پایان جنگ، سیاسی شود و با آن رفتار سیاسی کرد.»
وی گفت: «اگرچه ماهیت تفاهمنامهها، توافقنامهها و پروتکلها سیاسی است، اما ملاحظات نظام، انقلاب و منافع ملی کشور در توافقها و تفاهمنامهها مدنظر مقامات عالی نظام از جمله دولت و رئیسجمهور بوده و خواهد بود و نباید با نگاه جناحی، به این موضوع نگاه کرد.»
