به گفته «حامد ابوالقاسمی»، حفاظتگر، در مصوبه شورا درباره خروج باطلههای معدنی از مناطق چهارگانه تأکید شده بود که این کار حتماً باید توسط سازمان حفاظت محیطزیست انجام شود. بهعلاوه، دستورالعملی تدوین شد تا منافع حاصل از این جابهجایی به منطقه و جامعه محلی برسد. «قرار نبود تنها کار معدندار این باشد که پسماند و باطله را بردارد و ببرد.»
در آییننامهای که سازمان و «صندوق ملی محیطزیست» تدوین کردند، آمده بود که سازمان از طریق صندوق فراخوانی را منتشر میکند. به این ترتیب، براساس یک فرایند شفاف، مجری و پیمانکار معدنی واجد شرایط از طریق مناقصه مشخص میشد. «نحوه هزینهکرد عواید حاصل از این انتقال تقسیم هم مشخص بود. ۳۰ تا ۴۰ درصد به سرمایهگذار میرسید و باقی آن برای احیای پوشش گیاهی محدوده، استخدام جامعه محلی در قالب قرقبان، همیار و… در طول پنج سال هزینه میشد.»
به گفته این حفاظتگر، در پارک ملی خبر دپوهایی از معدن سرب و روی وجود دارد. در زمان فعالیت معدن، سرب را خارج کردند و تنها روی با عیار بالا باقی ماند. در این سالها، گهگاه مردم بخشی از مواد معدنی را از این محدوده خارج میکردند، اما همچنان مشکل باطلهها وجود داشت. در سال ۱۴۰۴، شورای عالی محیطزیست تصویب کرد که پسماندهای معدنی موجود در پارک ملی خبر مشمول مصوبه شوند و باید از آنجا خارج شوند. «اتفاقی که افتاده، این است که شفافیتی در فرایند انتخاب مجری و باقی موارد وجود ندارد. مشخص نیست چه کسی و چه زمانی فراخوان داده است یا سازمان و صندوق ملی محیطزیست کجای این ماجرا هستند.» …


دانلود از کافه بازار










































































































































