دولت جو بایدن در کنار اعمال محدودیت‌های گسترده فناوری، کانالی محدود برای گفت‌وگو درباره مخاطرات هوش مصنوعی باز کرد. دولت دونالد ترامپ نیز این کانال را حفظ کرده، هرچند اهمیت موضوع ایمنی را کم‌رنگ‌تر از گذشته نشان داده است.
برخی کارشناسان حتی فراتر می‌روند و امیدوارند بتوان همکاری در زمینه ایمنی هوش مصنوعی را به حوزه‌ای مستقل از رقابت دو کشور محدود کرد؛ باوری که هرچند جذاب به نظر می‌رسد، چندان واقع‌بینانه نیست. هرگونه گفت‌وگو درباره مخاطرات هوش مصنوعی، ناگزیر در بستر رقابت راهبردی گسترده‌تر میان آمریکا و چین جریان دارد.
پکن مدت‌هاست این واقعیت را درک کرده، اما بخش بزرگی از واشنگتن هنوز به آن توجه ندارد. چین در حالی که رویکرد ایالات متحده به رقابت و ایمنی هوش مصنوعی، در دولت‌های مختلف و حتی در دوره یک دولت بارها تغییر کرده، دیپلماسی خود در این حوزه را به‌طور مستمر بر کسب مزیت رقابتی در برابر آمریکا متمرکز نگه داشته است.
پکن در نشست‌های بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی شرکت کرده، اما از این نشست‌ها و همچنین مذاکرات دوجانبه با واشنگتن برای معرفی محدودیت‌های صادراتی آمریکا به‌عنوان مانع اصلی همکاری بهره برده است.
چین خود را مدافع کشورهای در حال توسعه معرفی کرده و وعده داده جایگزینی برای نظم هوش مصنوعی تحت رهبری آمریکا فراهم کند؛ اکوسیستمی به رهبری چین که فاقد موانع فناورانه و مالی باشد. این پیام در حال اثرگذاری است. شمار فزاینده‌ای از کشورها از موضع پکن استقبال می‌کنند و مدل‌های هوش مصنوعی چینی با وزن‌های باز، کاربران بیشتری در کشورهای در حال توسعه پیدا کرده‌اند.
اگر ایالات متحده می‌خواهد برتری خود را حفظ کند و در زمینه ایمنی هوش مصنوعی به پیشرفت واقعی دست یابد، باید گفت‌وگو با چین را بخشی از رقابت با این کشور بداند. برای تحقق این هدف، واشنگتن باید خارج از میز مذاکرات فشار بر پکن را افزایش دهد و چشم‌انداز جذاب‌تری از پذیرش و حکمرانی هوش مصنوعی در اختیار کشورهایی قرار دهد که هنوز در انتخاب الگوی خود مردد هستند. …
دانلود از کافه بازار
