جام جم نوشت: تصور کنید تلویزیونی که هر روز برای تماشای خبر و سرگرمی روشن می‌کنیم، ناگهان به ابزاری برای تهدید جان انسان‌ها تبدیل شود. «داوطلب مرگ» داستانش را از همین ایده نامتعارف آغاز می‌کند؛ جایی که یک اختراع عجیب، پای پلیس را به پرونده‌ای غیرمعمول باز می‌کند.
در مرکز داستان، آلبر، دانشمندی نابغه و سالخورده با بازی میشل گالابرو قرار دارد که پس از کنار گذاشته‌شدن از فعالیت حرفه‌ای، فناوری عجیبی طراحی می‌کند. این فناوری به او امکان می‌دهد از طریق تلویزیون و دوربین‌های پخش زنده، افراد حاضر در مقابل دوربین را هدف قرار دهد. در سوی دیگر ماجرا، بازرس رومن پاسکو با بازی ریشار بورینژه قرار دارد که مسئول پیگیری پرونده است.
فیلم از همین موقعیت اولیه برای ساختن تعلیق استفاده می‌کند؛ زیرا تهدید نه از یک سلاح متعارف یا مهاجم قابل شناسایی، بلکه از رسانه‌ای سرچشمه می‌گیرد که در خانه‌ها حضور دارد و بخش عادی زندگی روزانه مردم محسوب می‌شود. این جابه‌جایی، نقطه شروعی برای پیوند داستان جنایی با ایده‌ای علمی‌تخیلی است. هجو تلویزیون در قالب یک داستان جنایی
همانطور که پیش از این گفته شد، در دهه ۱۹۸۰، تلویزیون به بخش جدایی‌ناپذیر زندگی روزمره خانواده‌ها تبدیل شده بود و همین نفوذ گسترده، آن را به سوژه‌ای جذاب برای سینما بدل می‌کرد. فیلمنامه «داوطلب مرگ» از دل چنین نگاهی شکل می‌گیرد و با قرار دادن تلویزیون در مرکز یک ماجرای جنایی، ظرفیت هجوآمیز این رسانه را به کار می‌گیرد. …
دانلود از کافه بازار
