آزمایشگاه لوس‌آلاموس چه بود؟ مدرسه‌ای که زادگاه بمب اتم و محرمانه‌ترین مرکز علمی آمریکا شد

تینا مزدکی_تصور کنید گروهی از برجسته‌ترین دانشمندان جهان را به منطقه‌ای دورافتاده در کوهستان منتقل کنند، ارتباطشان با دنیای بیرون را محدود کنند، نام محل زندگی‌شان را از اسناد عمومی حذف کنند و از آن‌ها بخواهند در سکوت و محرمانگی، یکی از پیچیده‌ترین پروژه‌های علمی تاریخ را به سرانجام برسانند. این سناریو نه داستان یک فیلم جاسوسی، بلکه واقعیتی است که در سال ۱۹۴۳ در شمال نیومکزیکوی آمریکا آغاز شد.

لوس‌آلاموس، پیش از آنکه نامش با انفجارهای هسته‌ای و تاریخ جنگ سرد گره بخورد، محل فعالیت مدرسه‌ای شبانه‌روزی بود. اما با آغاز پروژه منهتن، این منطقه به آزمایشگاه مخفی دانشمندانی تبدیل شد که قرار بود با شکافت هسته‌ای، سلاحی بسازند که معادلات نظامی، سیاسی و امنیتی جهان را برای همیشه تغییر دهد. آزمایشگاه لوس‌آلاموس در سال ۱۹۴۳ و با نام رمز «پروژه وای» به‌عنوان بخش علمی پروژه منهتن شکل گرفت. رابرت اوپنهایمر، فیزیکدان نظری آمریکایی، مسئولیت علمی این مرکز را برعهده داشت. محل آزمایشگاه پیش‌تر یک مدرسه شبانه‌روزی پسرانه بود که ساختمان‌هایش برای اسکان دانشمندان و کارکنان مورد استفاده قرار گرفت. ریچارد فاینمن، انریکو فرمی، هانس بته و ادوارد تلر از چهره‌های علمی مرتبط با این پروژه بودند. در ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵، نخستین انفجار هسته‌ای تاریخ در آزمایش ترینیتی، حاصل تلاش دانشمندان لوس‌آلاموس، به وقوع پیوست. بمب‌های اتمی هیروشیما و ناگازاکی، دو محصول مهم این پروژه بودند و پس از جنگ نیز لوس‌آلاموس به یکی از مراکز اصلی پژوهش‌های هسته‌ای آمریکا تبدیل شد. از مدرسه شبانه‌روزی تا محرمانه‌ترین آزمایشگاه آمریکا

داستان لوس‌آلاموس پیش از ورود دانشمندان و نظامیان آمریکایی آغاز می‌شود. این منطقه در فلات پاخاریتو (Pajarito Plateau) در شمال نیومکزیکو قرار دارد و پیش از تبدیل شدن به مرکز پروژه منهتن، محل زندگی جوامع بومی پوئبلو و شماری از ساکنان محلی بود.

در این منطقه مدرسه‌ای شبانه‌روزی به نام مدرسه مزرعه لوس‌آلاموس (Los Alamos Ranch School) فعالیت می‌کرد. مدرسه‌ای مخصوص پسران که موقعیت جغرافیایی خاص آن، ساختمان‌های موجود و دسترسی به منابع آب، توجه برنامه‌ریزان پروژه منهتن را جلب کرد. …