بازار
با وجود شکایت‌های متعدد، این مجموعه تا همین یکی دو ماه اخیر، بدون هراس از نهادهای نظارتی و قضایی، نه‌تنها به فعالیت‌های خود ادامه می‌داد، بلکه برای تبلیغاتش از همکاری چهره‌های شناخته‌شده نیز بهره می‌برد. از علیرضا پناهیان تا کیانوش عیاری، چهره‌هایی بودند که برای این کلینیک به‌ظاهر درمانی تبلیغ کردند. به این ترتیب، گردانندگان این مؤسسه که با اتهام کلاهبرداری مواجه‌اند، در سایه اعتباری که از شهرت این افراد به دست آورده بودند، درآمدهای هنگفتی کسب کردند.
اقدامات مجتبی بیگدلی شاملو و ادعاهای او را باید در چارچوب شبه‌علم بررسی کرد؛ مجموعه‌ای از ادعاها و باورها که خود را علمی و واقعی معرفی می‌کنند، اما با روش‌های معتبر علمی قابل اثبات نیستند. شبه‌علم اغلب با ادعاهای متناقض، اغراق‌آمیز یا غیرقابل ابطال همراه است. تکیه بر سوگیری تأییدی به‌جای تلاش جدی برای رد فرضیه‌ها، استقبال نکردن از ارزیابی کارشناسان مستقل، فقدان روش‌های نظام‌مند در فرضیه‌سازی و ادامه دادن به ترویج فرضیه‌ها حتی پس از بی‌اعتبار شدن تجربی آنها، از ویژگی‌های رایج شبه‌علم است. روش موسوم به «شبیه‌سازی ذهن» در مؤسسه بیگدلی را نیز باید در همین چارچوب ارزیابی کرد.
اما فاجعه‌بارتر آن است که چنین پدیده‌ای نه‌تنها در ایران امکان فعالیت پیدا می‌کند، بلکه در فقدان نظارت کافی، خانواده‌هایی که با هزار امید و آرزو و با اعتماد به تبلیغات چهره‌های مشهور و خبرگزاری رسمی دانشگاه آزاد اسلامی و سازمان صداوسیما، عزیزان خود را به این مؤسسات می‌سپارند، با پیامدهایی تلخ و گاه جبران‌ناپذیر روبه‌رو می‌شوند؛ پیامدهایی از جنس آنچه درباره اقدامات بیگدلی روایت شده است. …
