دو: مثلث خط دفاعی را که رد کنید به مهمترین پست زمین میرسید. امیرمحمدرزاقی نیا که در پست شماره شش شعاع حرکتی بالایی داشت. او مالکیت فضای بین دو هجده قدم را برداشته که هم انرژی بالایی میطلبد و هم آگاهی محیطی زیادی میخواهد. در بازی مقابل تیمهایی مثل مس شهربابک که تجربه بالایی ندارند رزاقینیا به تنهایی میتواند کار را جمع کند اما مقابل تیمهای بزرگتر حتما به یک بازوی متصل نیاز دارد.
سه: رزاقینیا که پا به توپ میشد گودرزی یا صالح حردانی وظیفه داشتند جمعتر بازی کنند و جای او را پوشش دهند تا استقلال توازن حمله و دفاع را بتواند رعایت کند. این نظم در تمام طول بازی کاملا رعایت شد.
چهار: مس شهربابک همچنان در حال و هوای لیگ یک به سر میبرد و گرنه این حجم از دست و دلبازی در ذات تیمهای لیگ برتری نیست. آنها نه دفاع کردن بلد بودند و نه آداب ضدحمله زدن را میدانستند، پر بودند از اشتباهات فردی کمرشکن . برای چنین تیمهایی ماندن در لیگ در فصل اول حضور مهمترین وظیفه است، بازیهای خانگی در این راه میتواند کمک حالشان باشد. البته که چون آسانی هم داخل زمین بود، خیالشان راحت بود که احتمال سه هیچ شدن بازی هم وجود دارد.
پنچ: حساب تیم مدیریتی از تیم درون مستطیل سبز جداست. هر چقدر استقلال بیرون از زمین ناکارآمد است در روی زمین چمن نکات برجستهای دارد که با چشم غیرمسلح هم میتوان آن را به عینه دید . هر چند برای قضاوت عملکرد فنی سهراب و کادرش باید فعلا صبر کرد.
شش: خط جلوی استقلال را یک ذوزنقه خطرناک تشکیل داده است. چهار بازیکن جوان، سرعتی و تکنیکی که استاد ضدحمله زدن هستند. آسانی در راست، کوشکی در چپ ، قلی زاده در رأس عقب و سحرخیزان در نوک پیکان خط حمله، استقلال را برای هر حریفی خطرناک میکند.
هفت: تاریخ باشگاه استقلال را که مرور میکنید این تیم همیشه در محدودیتها و تنگناها عملکرد فنی بهتری داشته، هر زمان این تیم خالی از ستارهها می شود انگار ژن آبی این تیم بیرون میزند و نتیجه میگیرد. البته با استناد به گذشته تاریخی نمیتوان آینده را به دست آورد.فعلا دور دور جوانان استقلال است تا خودشان را ثابت کنند. البته بازی اول استقلال در لیگ امسال، بازی سختی نبود.
هشت: تأکید سهراب به بازیسازی از عقب زمین در تمام طول نود دقیقه به چشم آمد. سه مدافع مرکزی استقلال اصرار زیادی به ساخت بازی از خط دفاعی داشتند، انتقالهای سریع در کنارهها و حرکات ترکیبی به وفور در بازی دیروز دیده میشد.
نه: کنار گذاشتن رامین رضاییان از پازل تیمی تصمیم درستی بود که سهراب ریسک آن را پذیرفت. رامین اگر چه بازیکن بزرگی است ولی بیشتر از آنکه فدای تیم باشد برای خودش بازی میکند. غیبت او دیروز اصلا به چشم نیامد.
ده: برطرف کردن مشکلات حقوقی باید اولین کار مدیران استقلال در این روزها باشد نه اینکه صبح فتاحی مصاحبه کند و بعدازظهر توسط تاجرنیا مؤاخذه شود. این حجم از علاقه به دوربین و مصاحبه و این عطش دیده شدن باید به زبالهدان انداخته شود. دو صد گفته چو نیم کردار نیست، زحمت تیم فنی نباید به واسطه ندانم کاری مدیران دور ریخته شود.
گزارش از پیمان خنافری/ پایگاه خبری فوتبالی
