در حالی که در این اظهارات، تیلاپیا گونه‌ای مهاجم و پرریسک معرفی شده و حتی از آن با عنوان «نابودی تالاب‌ها» یاد شده است به همین منظور با محمد ابراهیم اسماعیلی، مدیرعامل شرکت دو ملیتی آبزیان آسیا و عضو هیئت مدیره سازمان بین المللی انرژی پاک به گفتگو پرداخته ایم به طوری که وی با انتقاد از این نگاه می‌گوید در این بحث باید میان گونه‌های مختلف تیلاپیا تفکیک قائل شد و نمی‌توان ویژگی‌های یک گونه را به گونه‌ای دیگر تعمیم داد.
جناب اسماعیلی اخیراً معاون حفاظت و مدیریت حیات‌وحش سازمان حفاظت محیط‌زیست، تیلاپیا را گونه‌ای به‌شدت مهاجم معرفی کرده و نسبت به پرورش آن هشدار داده است. ارزیابی شما از این اظهارات چیست؟
محمدابراهیم اسماعیلی، کارشناس شیلات: پیش از هر چیز باید یک تفکیک مهم انجام شود. آنچه در فهرست صد گونه بسیار مهاجم اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت قرار گرفته، تیلاپیای موزامبیک است، نه تیلاپیای نیل. در حالی که نزدیک به صد نوع تیلاپیا وجود دارد و هر کدام ویژگی‌های متفاوتی دارند.
آنچه سازمان شیلات ایران، مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی، فعالان بخش خصوصی و تشکل‌های این حوزه از آن حمایت می‌کنند، تیلاپیای نیل است؛ گونه‌ای که حدود ۷۵ درصد تولید جهانی تیلاپیا را به خود اختصاص داده است. بنابراین نمی‌توان ویژگی‌ها و مخاطرات احتمالی یک گونه را به گونه‌ای دیگر تعمیم داد. پاسخی به مصاحبه خانم صفری
اما مخالفان پرورش تیلاپیا معتقدند قرار گرفتن این ماهی در فهرست گونه‌های مهاجم، نشان‌دهنده خطرات زیست‌محیطی آن است.
اسماعیلی: طبیعی است که هر گونه‌ای در شرایط خاص ممکن است برای محیط‌زیست مخاطراتی ایجاد کند و آبزی‌پروران نیز باید پیش از اقدام به پرورش، تمهیدات لازم را در نظر بگیرند. اما سؤال این است که آیا یک فهرست هشداردهنده می‌تواند به‌تنهایی مبنای تصمیم‌گیری درباره تولید غذا در یک کشور باشد؟ …
دانلود از کافه بازار
