گادوین منشا در صدر این فهرست قرار دارد. مهاجم نیجریهای که با درخشش در پیکان نامی برای خود دست و پا کرد و بهترین دورانش را در پرسپولیس گذراند. او در استقلال نیز برای مدت کوتاهی بازی کرد اما این رکورد را نه در این سه باشگاه بلکه در رفسنجان از آن خود کرد. منشا در لیگ بیستودوم با پیراهن مس رفسنجان تنها ۸٫۲۷ ثانیه پس از شروع دیدار مقابل ملوان دروازه میزبان را باز کرد. مس آن بازی از هفته بیستوهشتم را با نتیجه چهار بر صفر برد و منشا پیش از رسیدن زمان مسابقه به ثانیه نهم، نام خود را در تاریخ لیگ برتر ثبت کرد.
پیش از منشا، این رکورد بیش از یک دهه در اختیار غلامرضا رضایی بود. مهاجم ریز نقش و پرجنبوجوش پرسپولیس که سالها در خط آتش سرخپوشان میدرخشید، در دهم دی ۱۳۹۱ و در ورزشگاه حافظیه شیراز پس از ۱۰٫۶۸ ثانیه دروازه تیم سابقش فجر سپاسی را باز کرد. بازگشت رضایی به شیراز با یک گل زودهنگام همراه شد و پرسپولیس آن مسابقه از هفته نوزدهم لیگ دوازدهم را با گلهای او و کریم انصاریفرد دو بر صفر برد.
حضور محمدرضا خلعتبری در رتبه سوم چندان عجیب نیست. مهاجم کوتاهقامت و تندوتیزی که به مانند یک مارکوپولو در بسیاری از تیمهای لیگ ایران بازی کرده و استارتهای انفجاری از ویژگیهای اصلی فوتبالش بود، در لیگ چهاردهم با پیراهن سپاهان پس از ۱۱ ثانیه مقابل گسترش فولاد گل زد. خلعتبری در ادامه همان مسابقه دو بار دیگر دروازه حریف را باز کرد تا با یک هتتریک، چهره اصلی پیروزی چهار بر یک سپاهان باشد.
رتبه بعدی به شهریار مغانلو تعلق دارد، بازیکنی که امروز با لباس تراکتور به میدان خواهد رفت. این بابه جای یک مهاجم ریزنقش و سرعتی، نام یک مهاجم بلندقد در جمع سریعترین گلزنان دیده میشود. مغانلو در لیگ بیستویکم و مسابقه خارج از خانه سپاهان برابر مس رفسنجان، در ثانیه ۱۳ گل اول بازی را به ثمر رساند. شروع رویایی سپاهان دوام نداشت و مس رفسنجان در ادامه سه گل زد تا با نتیجه سه بر یک پیروز شود اما شهریار توانست نامش را وارد این لیست تاریخی کند.
جالب اینکه بعد از مغانلو، مهاجم دیگری قرار دارد که سبک و استایل بازیاش، شباهت زیادی به شهریار دارد. فرزاد حاتمی که او نیز سابقه طولانی برای بازی در تیمهای مختلف لیگ دارد، در لیگ یازدهم تنها ۱۷ ثانیه برای گلزنی زمان نیاز داشت. مهاجم بلندقامت و سرزن تراکتور روی ارسال محمدحسن ابراهیمی و در میان غفلت مدافعان شاهین بوشهر با ضربه سر دروازه حریف را باز کرد. گلی کاملاً متناسب با خصوصیات حاتمی که در سالهای حضورش در لیگ، قدرت او در نبردهای هوایی یکی از دردسرهای همیشگی مدافعان بود.
پس از او نام دارکو بیدوف دیده میشود که در لیگ بیستم با پیراهن ذوبآهن در ثانیه ۱۸ مقابل نساجی گل زد. ابراهیم توره نیز در لیگ نهم، دروازه شاهین بوشهر را در ثانیه ۲۲ باز کرد. مهاجم سنگالی سپاهان در آن سالها یکی از خطرناکترین گلزنان لیگ بود و با سرعت، قدرت بدنی و تمامکنندگیاش نقش مهمی در خط حمله طلاییپوشان داشت.
نام علی علیپور نیز در این فهرست به چشم میخورد. این مهاجم دونده و تند و تیز با گل ثانیه ۲۹ برای پرسپولیس مقابل ماشینسازی در لیگ شانزدهم در رتبه بعدی قرار دارد. ارسلان مطهری نیز در لیگ نوزدهم با پیراهن ذوبآهن پس از ۳۶ ثانیه مقابل ماشینسازی گلزنی کرد تا نام این تیم تبریزی در فاصله سه رتبه، دو بار بهعنوان تیمی که خیلی زود دروازهاش باز شده، دیده شود.
رتبه دهم بهصورت مشترک در اختیار آرمین سهرابیان و مجید علیاری است. سهرابیان در لیگ بیستوسوم، کرنر کوتاه استقلال و ارسال ابوالفضل جلالی را در ثانیه ۴۳ با ضربه سر وارد دروازه هوادار کرد. یک فصل بعد، مجید علیاری نیز در هفته نخست لیگ بیستوچهارم و مقابل پرسپولیس، در همین ثانیه گل اول ذوبآهن را به ثمر رساند. یکی مدافع بود و دیگری مهاجم، اما هر دو دقیقاً در یک زمان به جمع سریعترین گلزنان لیگ راه یافتند.
این فهرست مجموعهای از مهاجمان با ویژگیهای کاملاً متفاوت است. از خلعتبری کوتاهقامت و تکنیکی تا مغانلو و حاتمی که بیشتر با قدرت سرزنی شناخته میشوند، از دوندگی غلامرضا رضایی و علیپور تا قدرت بدنی منشا و توره. با این حال همه آنها در یک ویژگی مشترک بودند، برای باز کردن دروازه حریف به زمان زیادی احتیاج نداشتند.
به این ترتیب منشا تنها بازیکنی است که در تاریخ لیگ برتر حرفهای ایران پیش از پایان ثانیه دهم گل زده است. البته هادی عبداللهزاده در سال ۱۳۷۸ با پیراهن ابومسلم، پس از حدود ۹ ثانیه مقابل ایرسوتر نوشهر گل زده بود. آن مسابقه پیش از تأسیس لیگ برتر حرفهای برگزار شد و به همین دلیل گل عبداللهزاده در فهرست رکوردهای لیگ برتر که از فصل ۸۱-۱۳۸۰ آغاز شده، محاسبه نمیشود.
