در حاشیه سواحل دریای خزر در شهرستان های مازندران دکه ها و واحدهای پذیرایی زیادی فعالیت دارند که به گفته مسافران برخی از آنان در ارایه خدمات به گردشگران از موادغذایی گرفته تا زباله های مربوط ضوابط را رعایت نمیکنند.
شکل گیری این دکه ها با سازه های سبک و موقت در گذشته بیشتر با چشم پوشی از سوی متولیان امر و ترحم کسب و کار و اشتغال فعالان این بخش بود در حالی که در گذر زمان پی برده شد این سازه های موقت بتدریج شکل ظاهری آن ها تغییر کرده و افزون بر گستردگی بیشتر حالت سازه ای آهنی و ثابت خود گرفتند و تا ضرب المثل “قوز بالای قوز “ مصداق عینی پیدا کند.
در قانون هم به صراحت روی این موضوع اشاره شده که خروج از املاک شخصی و ورود به حریم راه عمومی عملی خلاف و غی مجاز است حتی اگر این عمل خلافکارانه در آمد و شد وسائط نقلیه و عابران سواره رو هم آسیب زا نباشد و خللی ایجاد نکند و قانون چنین حقی را برای افراد حقیقی یا حقوقی قائل نبوده که بخواهند با بهره گیری از طبیعت یا عبارتی عرصه های ملی در کنار و حاشیه معابر اقدام به ایجاد دکه در قالب آلاچیق و یا سایه بان کنند.
اغلب این دکه ها با چوب و پارچه ها در فواصل اندک در حاشیه این مسیرهای گردشگری قدعلم کردند، این دکه ها تا چند سال پیش تنها در حد قرار دادن یک اجاق گاز پیک نیکی برای عرضه چای فعالیت داشتند و به مرور خود را به دکه های عرضه تنقلات، غذاهای سرد، بیسکویت و شکلات ارتقا دادند و اکنون در حال حرکت به سمت تبدیل شدن به فروشگاه های عرضه محصولات کشاورزی و صنایع دستی و رستوران داری هستند.
بیشتر این واحدها در گذشته به صورت فصلی و هنگام اوج گیری سفر مسافران فعالیت موقت داشتند اما امروز در تمام ایام سال با اندکی تغییر در ظواهر خدمات رسانی به گردشگران خدمات ارایه و گاهی در حد اقامت موقت شبانه هم سرپناه در اختیار مسافران قرار می دهند.
… …
