واکنش امام به هنگام شنیدن خبر شهادت فرزندشان چه بود؟/آیا در مراسم تشییع حاج آقامصطفی شرکت کردند؟

به گزارش خبرنگار جماران، اول آبان ماه بود. کوچه خلوت یکی یکی آدم ها را در خود جای می داد. خبر به گوش اهالی رسیده بود و همه مبهوت مانده بودند که چه شده است؟ باید خبر را به امام خمینی (س)  می رساندند. همه نگران بودند که واکنش امام چیست. مرحوم دعایی به این نکته اشاره کرده و گفته است: 

 

حضرت امام در برخورد با فاجعه شنیدن شهادت فرزندشان در چند مرحله عکس العمل نشان دادند. اول در لحظه شنیدن این خبر دردناک بود. دوم در لحظه ای که سر مزار پسر حاضر شد و سوم لحظه ای است که به منزل فرزندش سر زد و دلداری داد. این سه مرحله بسیار تکان دهنده بود. 

امام در آن لحظه با یک حالت توجه و تمرکز به ذات متعال و حالت ملکوتی خاص سعی می کند با خیره شدن به دستش، بر اعصابش تسلط یابد و علاقه و حب فرزندش را برای رضای خداوند از قلبش بیرون بیاورد و به جای آن حب خدا و تسلیم در برابر مشیت خداوند را قرار دهد و راضی به رضای او باشد. بدیهی است که این حالت باعث آرامش می شود و هیچ کس نمی تواند مدعی باشد که امام را در غم شهادت فرزندش گریان دیده است. یعنی امام برای شهادت فرزندش در جمع اشک نریخت.

البته دوستان و نزدیکان امام ناراحت بودند و می ترسیدند که ایشان به دلیل فشار وارده بر قلبشان سنگکوب کنند. بنابراین تصمیم گرفتند در مجالسی که جمع می شدند، به افرادی که روضه می خواندند بگویند روضه و مصیبتی را که امام به آن حساس بودند و هنگام شنیدن آن زیاد اشک می ریختند (و آن مصیبت حضرت زهرا(ع) بود) بخوانند. امام این قدرت روحی را داشتند که در جمع و در حضور دیگران بنا به مصالح غیرشخصی از گریه کردن خودداری کنند. ولی در تنهایی و مخصوصاً در حالت خاصِ خلوت با خدای خویش اشک می ریختند. (گوشه ای از خاطرات حجت الاسلام و المسلمین سید محمود دعایی؛ ص 152-153)

 

مرحوم دعایی درباره چگونگی حضور امام در مراسم تشییع حاج آقا مصطفی خمینی هم اینطور نقل کرده است: 

بعد از 24 ساعت به دستور امام عمل شد و مراسم تشییع جنازه انجام گرفت. … …