رویداد۲۴ | شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران یکی از مهمترین بازوهای اقتصادی و راهبردی کشور است؛ مجموعهای که عملکرد آن مستقیماً با تجارت خارجی، تأمین کالاهای اساسی و امنیت اقتصادی ایران ارتباط دارد. به همین دلیل، ارزیابی عملکرد مدیریتی این شرکت نباید به آمارهای کلی درآمد و جابهجایی کالا محدود شود.
گزارشهای مطرحشده درباره فرسودگی ناوگان، هزینههای سنگین تعمیرات، حوادث دریایی، ضعف مدیریت بحران و ابهام در برخی خریدها و واگذاریهای شناورها، پرسشهای جدی درباره عملکرد مدیریت این مجموعه ایجاد کرده است.
محمدرضا مدرسخیابانی، پس از هشت سال حضور در رأس کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، اکنون باید به یک پرسش اساسی پاسخ دهد: دستاورد قابلاندازهگیری مدیریت شما برای جوانسازی ناوگان، توسعه بازارهای بینالمللی و افزایش قدرت رقابت شرکت چیست؟ کراستریدینگ در جنوب؛ فرصت درآمدزایی جهانی که نباید از دست میرفت
یکی از مهمترین ظرفیتهای اقتصادی صنعت کشتیرانی، فعالیت در بازار حملونقل دریایی میان کشورهای ثالث یا همان کراستریدینگ (Cross Trading) است.
در این مدل، یک شرکت کشتیرانی محمولهای را از یک کشور به کشور دیگر منتقل میکند، بدون آنکه کشتی الزاماً وارد بنادر یا آبهای ایران شود. این فعالیت میتواند در مسیرهای جنوبی، خلیج فارس، دریای عمان، اقیانوس هند و سایر مسیرهای بینالمللی انجام شود.
برای یک شرکت بزرگ کشتیرانی، محدود کردن فعالیت اقتصادی به حمل کالا از مبدأ یا به مقصد ایران، بهویژه در شرایط تحریمی، به معنای نادیده گرفتن بخش مهمی از ظرفیت بازار جهانی است.
انتظار میرفت مدیریت کشتیرانی طی این هشت سال با تحلیل جریان تجارت جهانی، شناسایی مسیرهای سودآور، شناخت بازار اجاره و خریدوفروش کشتی و بهرهگیری از متخصصان تجارت دریایی، برنامهای جدی برای توسعه کراستریدینگ تدوین کند.
راهبرد منطقی میتوانست این باشد که شناورهای فرسوده، پرهزینه و کمبازده بهتدریج از چرخه عملیات خارج شوند و منابع حاصل از فروش آنها، با ارزیابی دقیق اقتصادی، برای خرید شناورهای جوانتر و مناسب بازار بینالمللی به کار گرفته شود. …

بازار















































