دونالد هورتون، جامعه شناس و ریچارد وول، پژوهشگر ارتباطات، مفهوم رابطه فرااجتماعی را برای توضیح احساس نزدیکی مخاطب با چهره های رسانه ای مطرح کردند. وقتی فردی سال ها بازیگری را در تلویزیون می بیند، صدای او را می شنود و شخصیت هایش را به یاد می آورد، ممکن است احساس آشنایی عمیقی شکل بگیرد؛ حتی اگر هیچ رابطه دوطرفه ای وجود نداشته باشد.
به همین دلیل، اندوه پس از مرگ یک هنرمند لزوما نمایشی یا اغراق آمیز نیست. ذهن انسان تنها بر اساس میزان ملاقات حضوری، اهمیت عاطفی افراد را تعیین نمی کند. چرا خبر مرگ یک هنرمند، ناگهان ما را پیر می کند؟
نکته تکان دهنده تر آن است که مخاطب گاهی برای خود هنرمند به تنهایی سوگواری نمی کند. او برای دورانی اندوهگین می شود که دیگر بازنمی گردد. یک نقش تلویزیونی ممکن است با خانه کودکی، حضور پدر و مادر، شب های خانوادگی یا سال های جوانی پیوند خورده باشد. با انتشار خبر درگذشت بازیگر، مجموعه ای از این خاطرات فعال می شود.
کانستنس سدی کیدس، روانشناس و پژوهشگر نوستالژی در مطالعات مختلف نشان داد یادآوری گذشته می تواند با احساس پیوند اجتماعی و معنا ارتباط داشته باشد. اما نوستالژی همیشه شیرین نیست. گاهی گذشته را به یاد می آورد تا فاصله دردناک امروز با دیروز را آشکار کند. چرا مکان خاکسپاری اهمیت روانی دارد؟
در بسیاری از فرهنگ ها، مراسم وداع و خاکسپاری فقط تشریفات نیست. این آیین ها به بازماندگان کمک می کنند واقعیت فقدان را در قالبی اجتماعی تجربه کنند. …

بازار











































































































