بازار
مقامهای روسیه نزدیک به ۲۰۰ نفر از افراد نزدیک به او را تحت مراقبت پزشکی قرار داده‌اند و بخش هایی از بیمارستان شهر شلخوف را قرنطینه کرده‌اند. در عین حال، مقامهای بهداشتی روسیه اصرار داشته‌اند که علت مرگ «ذات‌الریه با منشأ ناشناخته» بوده و هیچ مدرکی دال بر نشت عامل بیماری‌زا یعنی طاعون وجود ندارد. با این حال، برخی معتقدند بوی آشنایی از پنهانکاری در هوا پیچیده شده است؛ همان بویی که در سال‌های ۱۹۸۰ هنگام شیوع ایدز در اتحاد جماهیر شوروی نیز به مشام رسیده بود.
با این حال، این بیماری ما را یاد یک ماجرای دیگر نیز می‌اندازد: بزرگ‌ترین اپیدمی تاریخ با میلیون‌ها کشته: طاعون بزرگ اروپا و آسیا یا مرگ سیاه. طاعونی که اروپا را در شب سیاه فرو برد
در سال ۱۳۴۷ میلادی، کشتی‌های تجاری جنوایی از بندر کافا در دریای سیاه، موش‌ها و کک‌های آلوده به طاعون را به سیسیل، جنوا و مارسی رساندند. آنچه در پی آمد، مرگبارترین فاجعه طبیعی در تاریخ ثبت شده اروپا بود. در عرض پنج سال، از ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۱، مرگ سیاه همچون داسی تیز بر پیکر اروپا فرود آمد. برآوردها حاکی از آن است که بین ۳۰ تا ۶۰ درصد جمعیت اروپا در این اپیدمی مرگبار جان باختند. حدود ۲۵ میلیون نفر در کام مرگ فرو رفتند و برخی شهرها مانند میلان به کلی از سکنه خالی شد. اعدادی که زبان را بند می‌آورد
مورخان تخمین می‌زنند که جمعیت اروپا پیش از طاعون حدود ۷۵ میلیون نفر بود. تا پایان سال ۱۳۵۱ میلادی این جمعیت به ۵۰ میلیون سقوط کرد. در برخی مناطق، مرگ و میر به دوسوم جمعیت رسید.
شمار قربانیان:
لندن: ۱۰۰,۰۰۰ نفر — تقریباً نیمی از سکنه شهر
فلورانس: جمعیت از ۱۲۰,۰۰۰ به ۲۵,۰۰۰ نفر سقوط کرد
ونیز: ۱۰۰,۰۰۰ نفر
پاریس: … …
