چرا نام معدن و مرگ کارگر بار‌ها در جمله خبری کنار هم قرار می‌گیرند؟

به گزارش گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، پاسخ این سؤال، احتمالاً نه در یک دستگاه گازسنج، نه در یک کارگر و نه در یک مدیر خلاصه می‌شود؛ پاسخ را باید در کل زنجیره پیدا کرد؛ از طراحی و روش استخراج تا پیمانکاری، آموزش، بازرسی، تجهیزات، اقتصاد معدن، فشار تولید، استقلال واحد ایمنی و نحوه برخورد با هشدار‌هایی که پیش از حادثه داده می‌شوند؛ و این همان نقطه‌ای است که گزارش از «ایمنی معدن» به موضوع بزرگ‌تری می‌رسد؛ و آن اینکه، «آیا نظام ایمنی معادن سمنان توانسته است از تجربه حوادث گذشته برای جلوگیری از حادثه‌های احتمالی بعدی استفاده کند؟» بعد از هر حادثه چه تغییر کرد؟   از وعده ایمنی تا آزمون عمل

در دو بخش نخست این گزارش، یک خط زمانی از حوادث معادن استان سمنان، به‌ویژه مجموعه طزره، ترسیم شد و سپس مقرراتی بررسی شد که برای کنترل همان خطر‌ها وجود دارد؛ از تهویه و گازسنجی و نگهداری تونل تا آموزش، مسئولیت کارفرما، نظارت و امداد و نجات؛ اکنون پرسش اصلی روشن‌تر شده است.

اگر بسیاری از خطر‌هایی که در معادن زغال‌سنگ وجود دارند از سال‌ها قبل شناخته شده‌اند، اگر آیین‌نامه برای آنها الزام تعیین کرده و اگر پس از هر حادثه نیز مسئولان از برخورد، بازرسی، اصلاح تجهیزات و ارتقای ایمنی سخن گفته‌اند، چرا نام معدن و حادثه همچنان در استان سمنان تکرار می‌شود؟ پاسخ را باید در فاصله میان «وجود قانون» و «اجرای مؤثر قانون» جست‌و‌جو کرد.

پرونده طزره در این زمینه نمونه قابل توجهی است، زیرا پس از انفجار شهریور ۱۴۰۲ فقط یک حادثه ثبت نشد؛ یک پرونده قضایی تشکیل شد، کارشناسان وارد شدند، مسئولان درباره علت حادثه اظهارنظر کردند، حکم قضایی صادر شد و در سال‌های بعد نیز بحث ایمنی معادن استان ادامه پیدا کرد. اما همزمان، نشانه‌های دیگری نیز دیده شد؛ از اعتراض کارگران درباره ایمنی گرفته تا ادامه طرح بازرسی و ارزیابی وضعیت معادن و حتی گزارش‌های جدید درباره مشکلات کاری و رفاهی کارگران طزره.

این مجموعه شواهد نشان می‌دهد که ایمنی معدن را نمی‌توان با اعلام یک حکم یا برگزاری یک جلسه پایان‌یافته تلقی کرد. پرونده قضایی طزره؛ یک نقطه عطف

۱۲ شهریور ۱۴۰۲، انفجار ناشی از تجمع گاز در یکی از تونل‌های معدن رزمجاه طزره ۶ کارگر را کشت. …