ابراهیم قاسمپور، مربی پیشین تیم ملی: البته این مسأله جدیدی نیست. سالیان سال است که فوتبال ایران با همین روند و بهصورت «بیبرنامه» پیش میرود و در نهایت نیز انتظار داریم در بزنگاههای بزرگ، نتیجهای درخور نام فوتبال ایران رقم بخورد. با این شرایط، بعید به نظر میرسد جام ملتهای آسیای ۲۰۲۷ نیز دستاورد قابلتوجهی برای فوتبال ایران داشته باشد.
اگر زیرساخت و برنامهریزی استانداردی در فوتبال ایران وجود داشت، باید برنامههای تیم ملی برای حضور در جام ملتها از مدتها پیش طراحی میشد. حتی پیش از جام جهانی نیز باید مسیر آمادهسازی تیم ملی بهگونهای مشخص میشد که این تیم بتواند در رقابتهای بزرگ، شانس بیشتری برای موفقیت داشته باشد. هرچند نباید چنین شرایطی در فوتبال ایران تعجبآور باشد؛ چرا که قصه فوتبال ایران سالهاست همین است.
مدیران فوتبال ایران گویی در خواب زمستانی به سر میبرند و اگر احیاناً اتفاق خاصی رخ دهد و تیم ملی روی سکو برود، بعید است کسی اجازه دهد آن موفقیت به نام برنامهریزی اصولی و کار علمی ثبت شود؛ همانطور که اگر نتیجهای حاصل نشود، معمولاً مسئولیت مشخصی نیز متوجه تصمیمگیران نخواهد بود.
مگر تورنمنتی مهمتر از جام جهانی ۲۰۲۶ در فوتبال وجود دارد که برای تیم ملی برنامهریزی شد، اما در نهایت تیم ملی از صعود جا ماند؟ اگر تیم ملی موفق به صعود میشد، طبیعی بود که بسیاری از مدیران و مسئولان از این موفقیت بهعنوان حاصل برنامهریزی و مدیریت خود یاد میکردند و کسی هم جلودارشان نبود. اما وقتی نتیجه مطلوب به دست نمیآید، باید پرسید اساساً آن برنامهریزیها چقدر اصولی و هدفمند بوده است.
اگر قرار بود برای جام ملتهای آسیا کاری انجام شود، هیأترئیسه فدراسیون فوتبال باید حداقل دو ماه پیش تشکیل جلسه میداد و درباره سرمربی، کادر فنی، برنامه آمادهسازی و بازیهای تدارکاتی تصمیم میگرفت. وقتی چنین جلسهای برگزار نمیشود، این سؤال … …
