نظام حقوقی ایران ترکیبی از قانون مدنی مدون و اصول فقهی است. بیشتر کشورهای انگلیسی زبان یا نظام کامن لا دارند یا سیویل لای اروپایی، که هر دو از سنت حقوقی متفاوتی شکل گرفته اند. مفاهیم پایه این دو ساختار همیشه روی هم منطبق نمی شوند، و همین باعث می شود بعضی نهادهای حقوقی ایرانی در نظام مقصد اصلا تعریف شده نباشند.
نقش صاحب امضای مجاز که در روزنامه رسمی شرکت ثبت می شود، نمونه روشنی از این ناهمخوانی است. این عنوان در بسیاری کشورهای مقصد با اختیارات و مسئولیت های متفاوتی تعریف می شود. ترجمه لفظی آن بدون توضیح، در ذهن خواننده خارجی به نقشی کاملا متفاوت اشاره می کند.
کار دارالترجمه انگلیسی در این نقطه از ترجمه صرف کلمات فراتر می رود؛ باید هر دو نظام حقوقی را بشناسد تا تشخیص بدهد کجا یک اصطلاح واقعا معادل دارد و کجا باید با روش دیگری به همان مفهوم اشاره کرد. دارالترجمه شکسپیر همین تفکیک را نقطه شروع کار روی اسناد شرکتی قرار می دهد، نه جایگزینی مکانیکی کلمه به کلمه. راهکار مترجم رسمی برای اصطلاحات بی معادل
وقتی یک اصطلاح حقوقی در زبان مقصد معادل مستقیمی ندارد، مترجم رسمی باید براساس ماهیت سند و کاربرد آن در پرونده، مناسب ترین شیوه انتقال مفهوم را انتخاب کند. دو روش رایج در چنین شرایطی، معادل سازی توصیفی و ارائه توضیح تکمیلی در کنار اصطلاح است. معادل سازی توصیفی
در این روش، به جای ترجمه کلمه به کلمه، مفهوم عملکردی اصطلاح توضیح داده می شود. برای شرکت با مسئولیت محدود معادل رایجی وجود دارد که نهاد ثبتی مقصد آن را می شناسد، اما وقتی اصطلاحی مثل شرکت غیر سهامی با مسئولیت محدود مطرح است که ساختار حقوقی متفاوتی از نمونه های رایج در کشورهای دیگر دارد، مترجم باید عملکرد واقعی این نوع شرکت را توصیف کند، نه فقط نامش را جابجا کند. توضیح در پرانتز یا پانویس رسمی …
