‌قلب‌هایی که با دیدن غربت حضرت فاطمه (س) ایستاد

جوان آنلاین: هنوز ساعت به ۶ نرسیده، اما مقابل در چوبی صف شکل گرفته، دری که بر دیوار‌های کاهگلی نشسته و انگار قرار است بازدیدکنندگان را به دل روایتی از گذشته ببرد. آن سوی صف، موکبی برپاست و چای در استکان‌های کمر باریک دست‌به‌دست می‌شود. میان جمعیت، زوج جوانی با نوزادی چندروزه‌شان ایستاده‌اند، نگاه‌ها را به خود جلب می‌کنند. پدر، دلیل حضورشان را این‌گونه توضیح می‌دهد: «دوست دارم دخترم از همین حالا با حضرت فاطمه آشنا شود و گوش‌هایش روضه و سرگذشت بانوی بی‌نشان را بشنود.»

پیش از آغاز روایت، تمهیدی هم برای خانواده‌هایی که کودک خردسال همراه دارند در نظر گرفته شده، فضایی شبیه به مهدکودک، که والدین می‌توانند فرزندانشان را به آن بسپارند و با آسودگی خاطر به تماشای نمایش بنشینند. کمی آن‌طرف‌تر، صندلی‌هایی برای تماشاگران چیده شده تا نخستین بخش برنامه را از همان‌جا دنبال کنند. این بخش آغاز نمایشواره است. 

 آغاز روایت از یک کلاس درس 

روایت با نمایش فیلمی درباره تاریخ شکل‌گیری یهودیت آغاز می‌شود. پس از آن، چند دختر دانش‌آموز در قالب یک کلاس درس حاضر می‌شوند و روی نیمکت‌های کلاس درس می‌نشینند. این صحنه زنده اجرا می‌شود، معلم تاریخ درس می‌دهد و دانش‌آموزان با سؤال‌های پی‌درپی‌شان، مسیر نمایش را پیش می‌برند. سؤال و جواب دانش‌آموزان و معلم، مقدمه‌ای است برای ورود به دالان‌هایی که قرار است ادامه این روایت را نه در قالب کلمات، بلکه با بازی بازیگران پیش چشم مخاطبان زنده کنند. با پایان این بخش از اجرا، روایت شکل دیگری به خود می‌گیرد. مخاطبان از فضای ابتدایی عبور می‌کنند و در دالان‌های دیگری حاضر می‌شوند. اینجا خبری از تماشای یک نمایش روی صحنه‌ای ثابت نیست. مخاطب قدم‌به‌قدم پیش می‌رود و در هر دالان، با روایتی تازه مواجه می‌شود، گویی تاریخ، از قاب کتاب‌ها بیرون آمده و در چند قدمی او جان گرفته‌است.  …