تلویزیون، برای این که ادای بی‌طرفی را دربیاورد و مخاطبانی جذب کند و احیانا توجه شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی را جلب کند هر از گاهی چهره‌های سیاسی بیرون جبههٔ پایداری و خارج از طیف جبلی - جلیلی را هم دعوت می‌کند تا کمی سخنانی از جنس آنچه همه‌روزه در کوچه و خیابان می‌شنویم هم از این جعبه شنیده شود.
منتها در عمل چه اتفاقی می‌افتد؟ دو نفر را جلوی میهمان می‌نشانند و مجری هم به یاری می‌آید و گاه نیمی از برنامه آنها صحبت می‌کنند! بعضی اوقات اگر کم بیاورند میهمان تلفنی هم می‌آورند. کاری که در گفت‌و‌گوی ۴ سال قبل سحر امامی با غلامحسین کرباسچی انجام شد!
قصه به همین هم ختم نمی‌شود. در نماز جمعه به اظهارات میهمان پاسخ می‌دهند و به این ترتیب مشخص نیست اصلا چرا دعوت می‌کنند و چهره‌های سیاسی چرا تن می‌دهند؟ چون مشخص است که از پیش صحنه‌آرایی شده است.
با این همه این نوشته به قصد دیگری است برای بازخوانی تاریخ معاصر چون بامزه‌ترین اتفاق در ۱۶ آبان ۱۳۵۹ رخ داد زیرا میهمان برنامه را بعد از مناظره بازداشت کردند در حالی که او چند ماه قبل از آن وزیر امور خارجه ایران بود و قبل‌تر رییس همین رادیو و تلویزیون!
قصه از این قرار است که روز ۱۶ آبان ۱۳۵۹صادق قطب‌زاده اولین رییس رادیو و تلویزیون (بعدا شد صدا و سیما) به خاطر آنچه در یک مناظرهٔ تلویزیونی در شب قبل گفته بود بازداشت و حتی راهی زندان اوین شد و موجی از شگفتی به همراه داشت (چون آن زمان هنوز متهم به شرکت در کودتا نبود و آن اتفاق مربوط به دو سال بعد است). …
دانلود از کافه بازار
