این نوجوان اهل بلاروس یکی از ستارههای بزرگ مسابقات پاریس بود و در مسیر رسیدن به فینال، ایان نپومنیاشی، نادربک عبدوساتوروف و هیکارو ناکامورا را شکست داده بود. اما در فینال، دیگر راهی برای ادامه دادن نبود. کارلسن بدون از دست دادن حتی یک بازی از سد او گذشت و با اقتداری چشمگیر از عنوان قهرمانی خود در جام جهانی ورزشهای الکترونیکی دفاع کرد.
قهرمانی کارلسن در چنین رقابتهایی چندان غافلگیرکننده نیست، اما چیزی که بیش از همه در عملکرد او جلب توجه کرد، میزان کارآمدی و دقتش بود. او حتی در شرایطی که با بیماری دستوپنجه نرم میکرد، رقبای خود را یکی پس از دیگری کنار زد.
کارلسن در مسیر قهرمانی مقابل مجموعهای از چهرههای سرشناس، از جمله آندری اسپیچنکو، هانس نیمان، نیهال سارین، علیرضا فیروزجا و در نهایت لازاویک، بدون شکست باقی ماند. در بسیاری از این دیدارها، او عملاً هیچ فضایی برای نفس کشیدن یا پیشروی به رقبایش نداد.
الهام از مورینیو برای قهرمانی!
لازاویک معتقد است کارلسن دیگر آن بازیکنی نیست که چند سال قبل میشناختیم. از نگاه او، شطرنجباز نروژی دیگر علاقهای به ورود به موقعیتهای پیچیده و جنگیدن در آنها ندارد و ترجیح میدهد تا جایی که میتواند بازی را ساده کند و کار را به پایان برساند.
لازاویک در گفتوگو با ایندیَن اکسپرس گفت: "مثلاً چند سال پیش، او بیشتر تلاش میکرد شطرنجی مبارزهایتر بازی کند و بیشتر از آن لذت میبرد. اما حالا احساس میکنم دیگر چندان علاقهای به این کار ندارد. او همه چیز را تعویض میکند و در آخر بازی هم خیلی بهتر است. بنابراین تلاش نمیکند برای خودش پیچیدگی ایجاد کند."
کارلسن با این تحلیل مخالفتی نداشت و آن را پذیرفت. او توضیح داد که رویکرد متفاوتش در پاریس نه نشانه کاهش انگیزه، بلکه تصمیمی کاملاً آگاهانه بوده است.
قهرمان نروژی گفت: "چند روز پیش داشتم مستند مورینیو را در نتفلیکس تماشا میکردم. در فیلم درباره فصل اول صحبت میکردند که مورینیو و تیمش در هر مسابقه یک-صفر پیروز میشدند. من با خودم فکر کردم، خب، این که خیلی خوب است، نه؟ قطعاً در این مسابقات سعی کردم به همین رویکرد وفادار بمانم و تلاش نکنم کار زیاد از حد انجام بدهم. طبیعتاً وقتی میتوانستم، میخواستم انرژیام را ذخیره کنم. به همین دلیل بعضی بازیها خستهکننده بودند، اما شرایط همین است. نمیدانم این یک تغییر کلی در سبک من است یا نه، اما در این مسابقات کاملاً آگاهانه چنین انتخابی کردم."
کارلسن حتی برنامههای جانبی را هم کنار گذاشت
کارلسن به عنوان سفیر جهانی جام جهانی ورزشهای الکترونیکی و یکی از چهرههای اصلی این رقابتها، مسئولیتهای زیادی بیرون از صفحه شطرنج داشت؛ از ملاقات با هواداران گرفته تا نشستهای خبری و رویدادهای جانبی.
با این حال، او ترجیح داد انرژی خود را حفظ کند و در بسیاری از این برنامهها شرکت نکند تا تمرکز اصلیاش روی مسابقات باقی بماند.
کارلسن درباره رویکردش گفت: "ایده اصلی من پیش از آغاز این مسابقات این بود که در انتخابهایم خیلی محافظهکارتر باشم. بهخصوص با توجه به فرمت مسابقات اینجا. طبیعتاً با توجه به اینکه حالم هم چندان خوب نبود، دنبالکردن این مسیر انتخاب عاقلانهتری به نظر میرسید."
بعد از ناکامی در نروژ، پاریس متفاوت بود
عملکرد اخیر کارلسن در مسابقات شطرنج نروژ باعث شده بود پرسشهایی درباره فرم، شرایط ذهنی و حتی آینده او مطرح شود. او در آن مسابقات چهار شکست غیرمنتظره متحمل شد که دو تای آنها مقابل آر پراگناناندا، قهرمان نهایی رقابتها، اتفاق افتاد.
کارلسن اعتراف کرده که انگیزهاش گاهی دچار نوسان میشود، اما به هیچ وجه قصد نداشت عملکرد ضعیفش در نروژ را با خودش به پاریس بیاورد.
او درباره مسابقات نروژ گفت: "Norway Chess از این نظر یک تورنمنت غیرعادی بود که در دور اول، در یک بازی کاملاً مبارزهای و عادلانه مقابل علیرضا فیروزجا شکست خوردم. بعد از آن کمی تلاش کردم عقبافتادگی را جبران کنم. احتمالاً آنجا کارهایی انجام دادم و به شکلهایی بازی کردم که لزوماً شانس موفقیتم را بهینه نمیکرد. اما میخواستم موقعیتهایی برای خودم ایجاد کنم و در نهایت وارد موقعیتهای زیادی شدم که به آنها عادت نداشتم. بارها هم شکست خوردم. بنابراین اینجا هدفم این بود که مطمئن بشوم که همان کارها را تکرار نکنم. البته مقایسه دقیق این دو مسابقات سخت است، چون فرمت آنها کاملاً متفاوت است."
کارلسن در ادامه گفت: "با این حال، قرار نبود چون در مسابقات دیگری بد بازی کرده بودم، اینجا هم بد بازی کنم. انگیزه من گاهی کمی بالا و پایین میشود، اما مشخصاً برای این مسابقات، مدتها بود که میخواستم این کار را انجام بدهم. سال گذشته خیلی لذت بردم و قرار بود هر کاری از دستم برمیآید انجام بدهم تا این جام را ببرم."
