به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، «الفبای ندیدن؛ ماجرای کشف نسبت تازه با جهان» نوشته نائومی کوهن، شاعر و جستارنویس امریکایی، از سوی انتشارات اطراف منتشر شد.
کوهن در این کتاب از نابینایی تدریجیاش مینویسد؛ از میدان دیدی که هر سال کوچکتر میشود و دایره ادراکی که گسترش مییابد.
«الفبای ندیدن» نخستین کتاب نثر ادبی نائومی کوهن است. او را بیش از هر چیز با شعرهایش میشناسند، اما در سالهای اخیر به نثر روی آورده و جستارهای کوتاه و شاعرانهای نیز نگاشته است.
این اثر از 96 «مدخل» یا قطعه نسبتا کوتاه تشکیل شده که نظمی الفبایی دارند؛ درست مانند یک دانشنامه.
در مقدمه ناشر بر کتاب آمده است: «جستارهای او حسرت ازدسترفتهها نیست، بلکه قصه انطباق است. او امکانهای جدید و نسبت تازهاش با جهان را نه در تاملات انتزاعی، که در جزئیترین تجربههای روزمره جستجو میکند. با دگرگونی شیوه ادراکش، سرزمینی سر برمیآورد که پیشتر گویی از نظر پنهان بوده است. واقعیتها و مناسباتی که تا پیش از این در حاشیه تجربه انسانی جای داشتند، آرامآرام به متن میآیند. حواس مختلفی که سالها زیر سایه و سلطه بینایی قرار داشتند، آزاد میشوند و مجال مییابند تا در این بازی نقشی ایفا کنند و قدرت بگیرند. «جهان به سفر میرود» روایتی که از تصویرگری شروع شد
زوال شبکیه چشم کوهن کلمات را برایش به مورچههایی درهمرفته بر روی کاغذ بدل ساخته، اما کشف توان لمسی انگشتان، حلقهای تازه برای پیوند دوباره او با متن و کلمه میشود؛ وصالی شبیه به لمس انگشتان خدا و انسان در نقاشی سقف کلیسای سیستین.»
نویسنده کتاب «الفبای ندیدن» از دل تجربهای کاملا فردی، پرسشی بنیادین را پیش میکشد: هنگامی که جهان مدام دگرگون و زیروزبر میشود و دیگر توان «خواندن» آن را نداریم، چگونه باید زیست؟
این شاعر امریکایی، آنگاه که توان تشخیص شمارهتلفنها، چهرهها و مسیرها را از دست میدهد، مشتاقانه به حافظه تصویری، حافظه پوست، حافظه عضله و حافظه انگشتان پناه میبرد. اکنون او میتواند آواز مرغ انجیرخوار را میان درختان صنوبر، با چشم خیال نارنجی ببیند، بوی یخ را … …
