کلودیا آسنسائو نونِز، رئیس انجمن «اتحاد زنان آزادی» کشور پرتغال، در مقالهای با عنوان «هزینه دیوار فولادی اروپا» در وبسایت بنیاد آموزش اقتصادی نوشت:
از اول جولای، اتحادیه اروپا واردات فولاد معاف از حقوق گمرکی را به حدود ۱۸.۳ میلیون تن در سال محدود کرده است که ۴۷ درصد پایینتر از سطوح سهمیه سال ۲۰۲۴ است. مقررات جدید (EU 2026/1384) همچنین عوارض گمرکی مربوط به واردات مازاد بر این حد نصاب را دو برابر کرده و از ۲۵ درصد به ۵۰ درصد رسانده است.
بروکسل این اقدامات را با اشاره به مازاد ظرفیت جهانی و ضرورت استقلال راهبردی توجیه میکند. با این حال، با گرانتر کردن فولاد وارداتی، این خطر وجود دارد که به هزاران شرکت اروپایی که برای رقابت در بازارهای داخلی و بینالمللی به این ماده اولیه وابستهاند، آسیب برساند.
یکی از عوامل اصلی مازاد ظرفیت، حمایت دولتی از تولید، بهویژه در چین است. یارانهها، معافیتهای مالیاتی و وامهای ارزانقیمت به برخی فولادسازان اجازه میدهد حتی زمانی که تقاضای داخلی کاهش مییابد، به تولید ادامه دهند. از آنجا که بازار داخلی نمیتواند تمام فولاد تولیدشده را جذب کند، تولیدکنندگان به دنبال خریدارانی در خارج از کشور میگردند و قیمتهای بینالمللی را پایین میکشند. سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) تخمین میزند که مازاد ظرفیت جهانی تا سال ۲۰۲۷ به ۷۲۱ میلیون تن خواهد رسید. صادرات فولاد چین بین سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ بیش از دو برابر شد و به ۱۱۸ میلیون تن رسید. در همین حال، صنعت فولاد اتحادیه اروپا تنها با ۶۷ درصد ظرفیت خود فعالیت میکرد. …

بازار


























































































