با این حال نکته حائز اهمیت این بازی، علاقه محرم نویدکیا به بازی هجومی است. این مربی که به خوبی میدانست باید مقابل حریف خطرناکی همچون تراکتور محتاط باشد، هرگز اینگونه بازی نکرد؛ در حالی که تیم مقابل با وجود نفرات هجومی که دارد محتاطانه بازی کرد. جواد نکونام هرگز در تفکراتش بازی صرفاً هجومی وجود ندارد. این مربی ترجیح میدهد اول تیمش گل نخورد و سپس به دنبال گل زنی باشد. در حالی که نویدکیا در دوران مربیگری همواره با تیم هجومی به میدان رفته و بالا بازی میکند.
سرمربی سپاهان به خوبی از این ضعف خود آگاه است. به همین دلیل فصل گذشته به واسطه حضور گابریل پین برخی نقاط دفاعی این تیم را تقویت کرد و دیگر شاهد تیمی با ضعف تدافعی نبودیم. در بازی با تراکتور اما باز هم شاهد مشکلات این چنینی برای سپاهان بودیم.
در واقع شاگردان نوید کیا با توجه به فلسفه تهاجمی این مربی همچون همیشه بیگدار به آب زد؛ چون ترجیح میدادند در نیمه حریف بازی کنند، اغلب در بازگشت به حالت تدافعی با مشکل روبهرو میشدند. این شرایط سپاهان را بسیار آسیب پذیر نشان داد و همین باعث شد تا تحت فشار مرتکب اشتباه شده و حریف را در موقعیت گل زنی قرار دهد. مهاجمان فرصت طلب تراکتور از این ضعف تیم سپاهان استفاده کرده و بهترین بهره را بردند.
تراکتور با وجود همه تفکرات محتاطانه نکونام، همچنان در خط حمله به واسطه حضور بازیکنی، چون امیرحسین حسینزاده زهردار و خطرناک نشان میدهد. موضوعی که سپاهانیها نتوانستند آن را برای خود تحلیل کرده و مانع آن شوند.
انتهای پیام/
