وقتی دلیل این همه دل چرکینی از دنیا و مافیهایش را پرسیدم پاسخ داد: با همسرم جنگ و جدالی داشتیم مبنی بر اینکه من هیچ کاری بلد نیستم و از هیچ چیز سررشته ندارم.
وقتی پرسیدم چرا باید از همه چیز سردربیاوری و همه چیز را بلد باشی؟ پاسخ داد: این روزها اگر از لوله کشی و مکانیکی و تاسیسات و سیم کشی اطلاعات کافی نداشته باشی، کلاه گشادی سرت می رود و جیب ات را خالی می کنند! چند روز پیش لوله آشپزخانه ترکیده بود و تکنیسین مربوطه کلی جنس نامرغوب به کار برده بود و بی انصافانه فاکتورنجومی صادر کرده بود و...
برادر همسرم که از این کارها اندک سررشته ای دارد، این مسئله را آشکار کرد وگرنه من که از این چیزها سر رشته ندارم و همین موضوع، موجبِ جنگ و جدال ما با خانم شد!
دوست نگارنده ادامه داد: من یک حسابدار ساده ام. حرفه ام حسابداری است و در کار خودم راه را از چاه باز می شناسم و به چم و خم کارم واردم. کمی از مکانیکی سر درمی آورم و کمی هم از مقوله آشپزی. با هشت ساعت نه ساعت کار فرساینده چگونه می توانم از همه چیز سر دربیاورم؟ مگر همه جایِ دنیا شهروندان از همه گیر و گرفت های زندگی سردرمی آورند؟
سفره درد دل اش که باز شد، نگارنده این سطور ناخودآگاه به یاد نمایشنامه مشهور « ننه دلاور و فرزندانش» نوشته «برتولد برشت» نویسنده آلمانی افتاد.
ننه دلاور در نمایشنامه ی برشت زن سالدیده ای بود که از اقبال بد بچه هایش در جنگ کشته شده بودند و وقتی شنید فرمانده جنگ، نیازمند سربازان نخبه و قهرمان است در پاسخ و از رویِ درد گفت: حتما فرمانده بد و کارناشناسی است که کارش فقط با نخبگان راه می افتد و گرنه اگر فرماندهی کارش را بلد باشد، با سربازان معمولی و نه چندان نخبه هم جنگ را پیش می برد!
وقتی امور به قاعده اداره نشود و روال ارزیابی های حرفه ای و زمینه های اخلاقی کارِ حرفه ای صدمه دیده باشند، برای زنده ماندن و مصونیت یافتن از کلاه برداری و نقره داغ شدن، همه شهروندان باید نخبه باشند و ضروری است از همه حرفه ها اطلاعات مکفی کسب کنند: …


دانلود از کافه بازار
























































