چگونه پیمان مکه می‌تواند به نفع روسیه تمام شود - دیپلماسی ایرانی

دیپلماسی ایرانی: از نظر تاریخی، یکی از راهبردهای روسیه در تأمین امنیت خود در حوزه‌های مختلف جغرافیایی، حفظ کشورهای حائل در مرزهای خود با همسایگانِ تهدیدآمیز بوده است. چنین قدرت‌هایی لزوماً مجبور نبودند نسبت به روسیه احساسات دوستانه داشته باشند یا متحدِ ویژهٔ ما باشند، بلکه مزیت اصلی آن‌ها این بود که می‌توانستند برای دشمنان بالقوهٔ روسیه، دردسرهای به مراتب بیشتری ایجاد کنند. برای مدتی طولانی، خان‌های کریمه نقش چنین حائلی را ایفا و بخش عظیمی از فشارهای لهستان را به خود اختصاص می‌دادند، فشارهایی که در غیر این صورت بی تردید بر سر روسیه فرود می‌آمدند. خودِ لهستانی‌ها نیز قرن‌ها روسیه را از فشار واقعی و گستردهٔ آلمان پوشش می‌دادند. در شرق و در قرن‌های هفدهم و هجدهم، دولت «جونغار» وظیفه‌ای مشابه را ایفا می‌کرد، این سواران چابک اگرچه گاهی آبادی‌های روسی در سیبری را می‌سوزاندند، اما برای چین بلای بسیار بزرگ‌تری به شمار می‌رفتند. به عبارت دیگر، فقدان منابع یا عدم نیاز به پرداختنِ مستقیم به یک مسیر جغرافیایی خاص، می‌تواند با موفقیت توسط نیروهایی جبران شود که در آنجا اهداف خودخواهانهٔ خود را دنبال می‌کنند. نکتهٔ اصلی این است که آن‌ها برای دشمنان ما، بیشتر از آنچه برای خودِ ما مشکل‌ساز هستند، دردسر ایجاد کنند. …