فیلم سینمایی «سیم ضامن» (Dead Man's Wire) محصول سال ۲۰۲5 به کارگردانی گاس ون سنت و نویسندگی آستین کولودنی، نقطهعطفی در بازگشت این فیلمساز برجسته سینمای مستقل آمریکا به درامهای جنایی واقعگرایانه محسوب میشود. ون سنت پس از هفت سال فاصله از اکران آخرین اثر بلند داستانی خود، با اتکا به تحقیقات تاریخی آلان بری و مارک انوکس سازندگان مستند خط فرد ضامن در سال ۲۰۱۸، به بازآفرینی یکی از عجیبترین و در عین حال نمادینترین رویدادهای گروگانگیری در تاریخ معاصر آمریکا پرداخته است. این فیلم پیش از اکران نخستین بار در بخش خارج از مسابقه هشتاد و دومین جشنواره بینالمللی فیلم ونیز رونمایی شد و سپس در جشنوارههای تورنتو و شیکاگو به نمایش درآمد.
ساختار روایی
داستان فیلم در صبح برفی سهشنبه، ۸ فوریه ۱۹۷۷ در شهر ایندیاناپلیس آغاز میشود. تونی کیریتسیس، مردی ۴۴ ساله که به امید احداث یک مرکز خرید اقدام به خرید زمین کرده بود، در پی ناتوانی در پرداخت اقساط وام و مواجهه با سیاستهای سختگیرانه شرکت وام مسکن مریدین در آستانه ورشکستگی کامل قرار میگیرد. تونی با این باور که مالکان شرکت با ترفندهای قانونی اما استثماری درصدد ضبط زمین و نابودی حاصل دسترنج او هستند، وارد دفتر شرکت شده و ریچارد هال، فرزند مالک اصلی شرکت را گروگان میگیرد. تمایز و پیچیدگی فنی این گروگانگیری در مکانیزم اسلحه نهفته است؛ تونی یک شاتگان را با سیمی محکم به گردن ریچارد متصل میکند که به ماشه اسلحه وصل است. این سیستم که به سیم ضامن معروف است، طوری طراحی گردیده که در صورت شلیک پلیس، زمین خوردن یا حتی بیهوش شدن گروگانگیر، سر گروگان منفجر شود. روایت فیلم پس از خارج کردن گروگان از دفتر، بر حبس ۷۲ ساعته آنها در آپارتمان بمبگذاریشده تونی تمرکز میکند. مطالباتی که تونی مطرح میکند شامل ۵ میلیون دلار پول نقد، معافیت کامل از تعقیب قضایی و مهمتر از همه، عذرخواهی رسمی و علنی خانواده هال روی آنتن زنده رادیو و تلویزیون است. اپیلوگ فیلم نشان میدهد که تونی پس از تسلیم شدن، به دو سال بستری در بیمارستان روانی محکوم میشود، اما به دلیل امتناع از پذیرش درمانهای روانپزشکی هشت سال دیگر در حبس مانده و تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۵ تحت نظر افبیآی قرار داشته است.
میراث سینمایی دهه ۱۹۷۰ …
