نیمهشبهای اصفهان، میدان نقش جهان چهره دیگری داشت. خانوادهها در گرمای تابستان، گاهی ساعت ۱۲ شب تازه بساط خوردنیهایشان را پهن میکردند. صداهایی از خانهها و کوچههای اطراف شنیده میشد و زندگی در میدان ادامه داشت. وحید قاسمی، معمار و ایرانپژوه، این تصویر را از سالهای نوجوانیاش به خاطر دارد؛ زمانی که شبها در کوچههای اصفهان قدم میزد و به گفته خودش، لایههایی از شهر را کشف میکرد که در روز دیده نمیشدند. او سالها بعد، وقتی درباره قصههای شهر صحبت میکرد، به همان تجربهها برگشت و فهمید چه چیزی میدان نقش جهان و چهارباغ را در زندگی نسلهای مختلف اصفهانیها زنده نگه داشته است. قاسمی قصه را فراتر از خاطره و نوستالژی میداند. از نگاه او، قصهها میتوانند مکانهای شهری را برای مردم خوانا کنند، میان تجربههای فردی پیوند برقرار کنند و در برنامهریزی و بازآفرینی شهرها نقش داشته باشند. با این حال، نگران است که توجه تازه به قصه، آن را به ابزاری برای فروش و مصرف شهر تبدیل کند. در این گفتوگو از نسبت قصه با معماری و شهر پرسیدیم؛ از اینکه چرا برخی فضاهای بازآفرینیشده برای ساکنان قدیمی غریبهاند، چه چیزی میدان شهرداری رشت را زنده نگه داشته و آیا خیابانهای سنایی و ایرانشهر تهران میتوانند تجربه تازهای از زندگی شهری را شکل دهند.
همه ما از شهر قصههای زیادی داریم؛ کوچهای که در آن بزرگ شدهایم، مغازهای که تعطیل شده، سینمایی که دیگر فعالیت نمیکند یا خیابانی که عبور از آن خاطرات زیادی را زنده میکند. میخواهم از همینجا شروع کنیم. قصه شهر چیست؟ آیا قصههایی که درباره شهر تعریف میکنیم، بخشی از چیزی هستند که شهر را میسازد؟ …


دانلود از کافه بازار













































































































