پروسکایت‌ها، موادی هستند که می‌توانند نور خورشید را با بازده بالا به برق تبدیل کنند. این مواد به‌عنوان یکی از فناوری‌های نسل آینده انرژی خورشیدی مورد توجه قرار گرفته‌اند اما حفظ عملکرد آنها در طول زمان و در ابعاد بزرگ همچنان چالشی در زمینه استفاده از آنها مانده است.
یکی از مشکلات از مرحله تولید آغاز می‌شود. هنگامی که یک لایه نازک پروسکایتی تشکیل می‌شود، بلورهای آن ممکن است به‌صورت نامنظم رشد کنند و نقص‌ها و تنش‌های داخلی ایجاد شود. این نقص‌ها می‌توانند در تولید برق اختلال ایجاد کنند.
مشکل دیگر نیز هنگام کارکرد سلول ایجاد می‌شود. اتم‌های بارداری که «یون» نامیده می‌شوند، هنگام قرار گرفتن ماده در معرض نور، گرما و میدان‌های الکتریکی می‌توانند در آن جابه‌جا شوند. این حرکت ممکن است به تخریب ماده منجر شود.
پژوهشگران روش مبتنی بر «آبی پروس» را به‌گونه‌ای طراحی کردند که هر دو مشکل را به‌طور همزمان برطرف کند. «آبی پروس»، دارای چارچوبی منظم با ساختاری سازگار با ماده پروسکایتی است و پژوهشگران از آن به‌عنوان الگویی برای هدایت تشکیل بلورها استفاده کردند تا بلورها به‌صورت کنترل‌شده‌تر و منظم‌تری رشد کنند.
به جای آنکه تشکیل بلورها در سراسر لایه به‌صورت نامنظم آغاز شود، این چارچوب جایگاه‌هایی را فراهم کرد که رشد منظم‌تر بلورها را تقویت می‌کرد. این روش همچنین تشکیل ساختارهای میانی ناخواسته و نوعی از پروسکایت که نور خورشید را به‌طور موثر به برق تبدیل نمی‌کند، کاهش داد. در نتیجه، … …
دانلود از کافه بازار
