در سال ۲۰۲۶، فیدل کاسترو، رئیسجمهور فقید کوبا، ۱۰۰ ساله میشد و رئیسجمهور پیشین و درگذشته، فولخنسیو باتیستا، ۱۲۵ ساله. فیدل در سال ۲۰۱۶ در ۹۰ سالگی درگذشت و فولخنسیو در سال ۱۹۷۳، در ۷۲ سالگی و در تبعید، از دنیا رفت. تصمیمات اقتصادی گذشتۀ هر یک از این رهبران بر اقتصاد و تاریخ کوبا در سال ۲۰۲۶ تأثیر گذاشته است. مطالعۀ سیاستهای این دو رهبر سیاسی درگذشتۀ کوبا ارزش یادآوری دارند. این دو نمونه نشان میدهند که چرا پارتیبازی و کمونیسم از نظر اقتصادی نتایج ناگواری برای شهروندان و ملتها به بار میآورند. دولت اول باتیستا
نزدیکان فولخنسیو از امتیازات و ثروت دولتی بهرهمند شدند، برنامهریزی متمرکز دولتی را اجرا کردند و به سیاستهای اقتصادی کینزی روی آوردند. اقتصاد کمونیستی، برنامهریزی متمرکز و کنترل اجتماعی فیدل نیز نتایج ضعیفی به همراه داشت.
فولخنسیو از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۰ فرماندهی ارتش را بر عهده داشت و سپس در سال ۱۹۴۰ به ریاستجمهوری انتخاب شد و تا سال ۱۹۴۴ در این سمت ماند. دوران او بهعنوان رئیس ارتش به او قدرت و نفوذ بخشید. در روایت تاریخی، نخستین دولت او کارآمد توصیف شده است. دولت دوم باتیستا
دوران دوم حکومت فولخنسیو، از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۹، با یک کودتای بدون خونریزی در مارس ۱۹۵۲ آغاز شد که رئیسجمهور کارلوس پریو سوکاراس را برکنار کرد. بر اساس رسالهای در سال ۲۰۱۲ با عنوان «سیاستهای اقتصادی فولخنسیو باتیستا، ۱۹58-۱۹۵2»، دولت کارلوس، ...یک برنامۀ گسترده و مورد حمایت عمومی برای متنوعسازی اقتصاد آغاز کرده بود که دولت آن را مدیریت میکرد و هزینۀ آن از طریق وامهای هنگفت و خرید اوراق قرضه از سوی ایالات متحده و اروپا تأمین میشد. در نتیجه، مؤسسات مالی جدیدی در دولت شکل گرفتند. برای مثال، هنگامی که باتیستا قدرت را به دست گرفت، کوبا یک بانک ملی و یک بانک توسعۀ کشاورزی و صنعتی داشت.
فیدل کاسترو - فولخنسیو باتیستا
بااینحال، دولت کارلوس در آستانۀ کودتا با ناآرامیهای فزایندۀ کارگری، فساد و خشونت گروههای تبهکار روبهرو بود. این رسالۀ سال ۲۰۱۲ همچنین بیان میکند: …
