وی ادامه داد: بعید است کسی دلش برای مردم بسوزد، دلش به حال وطن بسوزد، دلش برای امنیت کشور بتپد و در این شرایط خاص این حرفها را بزند که بذر دوگانگی و نفاق و دودستگی در کشور بپاشد.
این فعال سیاسی اصلاحطلب تصریح کرد: بحث دوم این است که این افراد اگر از مسیر نسبت دادن خودشان به رهبری و حاکمیت میخواهند برای حرفهای خودشان مشروعیت درست کنند و مقبولیت خلق کنند، در نزد افکار عمومی تلاششان تلاش بیحاصلی خواهد بود و مردم و حتی دلسوزان داخل حاکمیت و نظام اینها را به رسمیت نمیشناسند و نسبتی هم اگر وجود داشته باشد، آن نسبت را نسبتی تأییدکننده برای نظام و کشور تلقی نخواهند کرد.
جوادی حصار گفت: «پسر نوح با بدان بنشست، خاندان نبوتش گم شد.» اگر این افراد نسبتی هم سببی یا نسبی با ارکان قدرت کشور داشتند، آن نسبت مادامی که در جهت امنیت کشور باشد، مقبول و پسندیده است؛ یعنی اگر در جهت امنیت کشور به کار گرفته شود، مقبول و پسندیده است. اگر بخواهد برخلاف امنیت کشور آن را به کار بگیرند، نهتنها حسنی برای آنها ندارد که زشتی و قبیح بودنش بیشتر است.
وی با بیان اینکه «حسنات الابرار، سیئات المقربین» گفت: یعنی مقربان به درگاه، چه درگاه الهی، چه درگاه حاکمیت، اگر همان کاری را کنند که آزادگان و احرار انجام میدهند، از آنها پذیرفته نیست؛ میگویند شما باید خیلی بیشتر از این رعایت کنید. به طور نمونه پیامبر وقتی ازدواج کرد، زنان پیامبر چون مقرب درگاه پیامبر بودند و نسبتی با پیغمبر برایشان ایجاد شد، دیگر حتی بعد از پیامبر اجازه ازدواج نداشتند. گفتند اگر حتی کار مشروع و قانونی را بخواهید انجام بدهد، برای شما گناه تلقی میشود.
این فعال سیاسی اصلاحطلب گفت: اینها که خودشان را به رهبری و به دستگاه حاکمیت منصوب میکنند و به حسن و حسین و بالا و پایین مملکت … …
