تنگه هرمز در ورودی خلیج فارس، یکی از حساس‌ترین گذرگاه‌های انرژی جهان است که تا پیش‌از جنگ ۴۰ روزه، روزانه نزدیک به ۲۱ میلیون بشکه نفت از آن خارج و راهی بازارهای عمدتا آسیایی می‌شد . تشدید حملات ایران به نفتکش‌ها و کشتی‌های تجاری در این منطقه، حجم صادرات نفت از خلیج فارس را محدود کرده و بین ۴ تا ۱۴ میلیون بشکه در طول ۷ ماه گذشته در نوسان بوده‌است. این وضعیت همچنین هزینه و خطر عبور دریایی را نیز افزایش داده است. بر اساس گزارش سی‌ان‌ان، سازمان عملیات تجارت دریایی بریتانیا در هفته منتهی به ۱۶ اکتبر، ۱۲ حمله به کشتی‌ها در داخل یا اطراف تنگه هرمز را ثبت کرده است. غرق‌شدن دو کشتی باری در حملاتی جداگانه نیز نشان می‌دهد که تهدیدها از سطح هشدارهای امنیتی فراتر رفته‌اند.
بااین‌حال، تصویر موجود صرفا روایت انسداد کامل مسیر نیست. ارتش آمریکا با کمک به انتقال نفتکش‌ها از مسیرهای موسوم به «عبور تاریک» تلاش کرده است جریان صادرات را حفظ کند؛ عملیاتی که در آن کشتی‌ها با خاموش‌کردن فرستنده‌های شناسایی خود حرکت می‌کنند و نفت را به شناورهای منتظر در خلیج عمان منتقل می‌کنند. در مقابل، محاصره دریایی آمریکا توانایی ایران برای عبور دادن نفتکش‌های خود از این آبراه را محدود کرده است. این وضعیت یک تناقض راهبردی ایجاد کرده است: واشنگتن می‌کوشد جریان انرژی متحدان و بازار جهانی را حفظ کند و همزمان صادرات ایران را مهار کند؛ تهران نیز با افزایش فشار بر کشتیرانی تلاش می‌کند هزینه اقتصادی و سیاسی جنگ را برای طرف مقابل و مصرف‌کنندگان جهانی بالا ببرد. به‌این‌ترتیب، امنیت کشتیرانی، خود به بخشی از معادله بازدارندگی تبدیل شده است. باب‌المندب؛ گسترش بحران به دریای سرخ
اهمیت بحران زمانی افزایش یافت که درگیری‌ها به تنگه باب‌المندب، در ورودی جنوبی دریای سرخ، کشیده شد. این گذرگاه از طریق دریای سرخ و کانال سوئز، مسیر ارتباطی مهمی میان آسیا و اروپا فراهم می‌کند و برای انتقال نفت عربستان از بنادر دریای سرخ نیز اهمیت دارد. طبق گزارش سی‌ان‌ان، درگیری عربستان با حوثی‌ها در یمن تشدید شده و این گروه به نفتکش‌های سعودی عبوری از باب‌المندب حمله کرده است. حملات مرگبار اخیر به فرودگاه اصلی بین‌المللی … …
دانلود از کافه بازار
