۱. تبعات امنیتی و نظامی: تبدیل «بازدارندگی» به «بهانه»
استراتژی بازدارندگی زمانی کار می‌کند که دشمن بداند شما «توانایی» را دارید، اما «اراده» برای استفاده از آن را تنها در شرایط نهایی دارید. وقتی تندروها در داخل با پروپاگاندا، تصویر کشی می‌کنند که کشور در مسیر قطعی ساخت بمب است و این موضوع را به یک پیروزی ایدئولوژیک تبدیل می‌کنند، در واقع «ابهام استراتژیک» را از بین می‌برند.
این اتفاق، دشمن (به‌ویژه رژیم صهیونیستی و آمریکا) را از وضعیت «ترس از بمب» به وضعیت «جنگ پیش‌دستانه» می‌برد. در واقع، پروپاگاندای داخلی، پنجره زمانی برای مذاکره یا مدیریت تنش را می‌بندد و دشمن را متقاعد می‌کند که حمله نظامی، تنها راه جلوگیری از یک واقعیت قریب‌الوقوع است. بنابراین، آنچه در ظاهر «قدرت‌نمایی» به نظر می‌رسد، در واقعیت «کاهش امنیت» و افزایش احتمال وقوع جنگ است.
۲. تبعات سیاسی و دیپلماتیک: تله «بستن پنجره‌ها»
اصرار بر بستن پنجره‌های مذاکره با این پیش‌فرض که «دیپلماسی شکست خورده است»، یک خطای استراتژیک است. دیپلماسی هرگز نمی‌میرد، بلکه تنها «هزینه‌اش» تغییر می‌کند. وقتی تندروها با فشار بر تصمیم‌گیرندگان، هرگونه راه بازگشت یا میز مذاکره را می‌بندند، کشور را در وضعیت «بن‌بست مطلق» قرار می‌دهند.
در این وضعیت، هرگونه عقب‌نشینی احتمالی در آینده برای جلوگیری از جنگ، به دلیل فضای احساسی و تعصبات ایجاد شده توسط همین پروپاگاندای داخلی، … …
دانلود از کافه بازار
