دوباره پای خروج از NPT به میان آمد
بحث خروج از NPT در شرایطی دوباره از سوی افراطیون مطرح شده که هنوز تبعات جنگ و فشارهای نظامی و سیاسی علیه ایران ادامه دارد. برخی چهرههای سیاسی تندرو خروج از این پیمان را به عنوان یکی از گزینههای پاسخ ایران مطرح کردهاند و حتی در میان بخشی از آنها ایده حرکت به سمت بازدارندگی هستهای نیز شنیده میشود.
در ظاهر، این پیشنهاد قرار است پیام پاسخ سخت به طرف مقابل باشد، اما سیاست خارجی را نمیتوان صرفاً با شدت یک پیام سنجید. هر تصمیمی باید به یک سوال پاسخ دهد که این اقدام چه چیزی به قدرت واقعی کشور اضافه میکند؟ اگر خروج از NPT قرار است به عنوان ابزاری برای افزایش قدرت ایران و بازدارندگی مطرح شود، باید مشخص شود که بعد از خروج چه اتفاقی قرار است رخ دهد. خروج از یک پیمان، خود به خود نه سلاح هستهای ایجاد میکند و نه بازدارندگی هستهای.
وقتی قرار نیست بمبی ساخته شود
موضع جمهوری اسلامی درباره برنامه هستهای سالهاست که روشن و شفاف است، برنامه هستهای ایران صلحآمیز است و ایران هرگز به دنبال ساخت سلاح هستهای نیست. این موضع، صرفاً یک جمله دیپلماتیک نیست، بلکه به عنوان مبنای محاسبه تصمیمگیران در سیاست خارجی نیز قرار دارد. از سوی دیگر ایران همواره تاکید کرده است که فتوای رهبر شهید مانع از ورود ایران به ساخت سلاح خواهد بود. با این تفاسیر خروج از NPT چه دستاورد جدیدی برای کشور خواهد داشت؟
NPT یک چارچوب حقوقی و بینالمللی است و خروج از آن به تنهایی به معنای دستیابی به سلاح هستهای نیست. برای تبدیل شدن یک کشور به قدرت هستهای نظامی، مسیر بسیار طولانی و پیچیدهای وجود دارد. بنابراین اگر اساساً قرار نیست چنین مسیری طی شود، خروج از پیمان نمیتواند دستاوردی متناسب با هزینههای سیاسی خود ایجاد کند. …
