واکنش افشین علا به بستن زاینده‌رود؛ «نصف جهان که سهل است! خواهم جهان نباشد»

علا که برای شرکت در مراسم اختتامیه پنجمین جشنواره شعر و داستان «شهر من» به اصفهان سفر کرده بود، در این یادداشت از حضور خود در کنار اعضای دبیرخانه فرهنگی زاینده‌رود و گفت‌وگو درباره مطالبه دائمی‌شدن جریان آب این رودخانه سخن گفته است.

در ادامه متن یادداشت افشین علا را می‌خوانید:

مرثیه‌ای برای زاینده‌رود

«برای شرکت در مراسم اختتامیه‌ی پنجمین جشنواره‌ی شعر و داستان «شهر من» که به همت سازمان فرهنگی هنری شهرداری اصفهان برگزار می‌شود، مهمان شورای اسلامی این شهر بودم. فرصتی دست داد تا با عزیزان از دغدغه‌های دیرسال فرهنگی بگوییم و بشنویم. نکات ارزشمندی مطرح شد که انشاالله در زمان مناسب به آن خواهم پرداخت. اما آن‌چه که در این سفر -مثل همه‌ی سفرهای سالیان اخیر به اصفهان- بیشتر از هر چیز، مرا درگیر خود کرد، درد زاینده‌رود بود.

زخم ناسوری که سال‌هاست بر پیکر شهر نشسته و هیچ طبیبی برای درمان آن پیدا نشده است. البته غروب آن‌روز که برای دیدار با اعضای دبیرخانه‌ی فرهنگی زاینده‌رود به یکی از حجره‌های پل خواجو رفتم، رودخانه آب داشت.

اما ظاهرا این مجال، موقت است و به‌زودی اهالی اصفهان و ایران، باز هم شاهد بستر خشک و زخمی زاینده‌رود خواهند بود. با آن‌که انبوه مردم عزیز و هنرمند اصفهان مثل هر شب جمع شده‌ بودند و آواز می‌خواندند، غمی جانکاه به دلم نیش می‌زد.

غم این که به‌زودی جریان آب از حنجره‌های خروشان پل قطع خواهد … …