بازار
در جغرافیای فرهنگی خوزستان، اسب فراتر از یک حیوان یا ابزار سوارکاری، عنصری آمیخته با غیرت، حماسه و مهمان‌نوازی است. برخلاف بسیاری از مناطق که پرورش اسب صرفاً در قالب باشگاه‌های مدرن محصور مانده، در گوشه و کنار خوزستان و به ویژه در مناطقی چون شوش، دشت آزادگان و اهواز، سنت نگهداری خانوادگی و سینه‌به‌سینه اسب همچنان زنده است؛ مزیتی بومی که شجره‌نامه‌های معتبر و خطوط خونی بی‌بدیلی از این نژاد را تا به امروز صیانت کرده است.
با این همه، دنیای امروز از مرزهای نگهداری سنتی عبور کرده و صنعت اسب را به یکی از پول‌سازترین بخش‌های اقتصادی، ورزشی و گردشگری بدل ساخته است. اسب عرب خوزستان با پیشینه تاریخی درخشان، قابلیت آن را دارد که کانون جاذبه‌ای نو برای گردشگری تخصصی، رویدادمحور و اشتغال‌زا باشد؛ ظرفیتی که فعال‌سازی آن نیازمند تدوین نقشه راه، برگزاری جشنواره‌های ملی و بین‌المللی و حمایت همه‌جانبه متولیان امر است.
در ادامه، گفتگوی خبرگزاری مهر با حشمت حسن‌زاده، پیشکسوت حوزه اسب و سوارکاری و قهرمان مسابقات استقامت کشور، پیرامون ظرفیت‌ها، چالش‌ها و چشم‌انداز اقتصادی اسب عرب در خوزستان را می‌خوانید:
جایگاه تاریخی و ساختار پرورش اسب عرب در استان خوزستان در مقایسه با سایر نقاط کشور چه تمایزهایی دارد؟
خوزستان از حیث پیشینه پرورش اسب عرب موقعیتی کاملاً استثنایی و بی‌بدیل در کشور دارد. در بسیاری از استان‌ها، فعالیت در این حوزه به صورت باشگاهی و مدرن شکل گرفته و توسعه یافته است اما ویژگی منحصربه‌فرد خوزستان این است که در کنار فعالیت باشگاه‌ها، نگهداری سنتی اسب سابقه‌ای کهن دارد. هنوز هم خانواده‌ها و عشایری در خوزستان زندگی می‌کنند که نسل در نسل به شیوه سنتی، اصیل‌ترین اسب‌ها را پرورش داده و از خطوط خونی آنها مراقبت می‌کنند. …
