بازار
نیمه دوم هر سال جنب‌وجوش برای تنظیم قانون بودجه توسط کارکنان دولت و سازمان برنامه و بودجه شدت می‌گیرد. بعد از اینکه لایحه بودجه آماده شد، مرحله بعدی تقدیم آن به مجلس جهت تصویب نهایی و تبدیل به قانون است.
هر ساله قوانین بودجه، منابع قابل‌توجهی در قالب تسهیلات تکلیفی یا قرض‌الحسنه اشتغال‌زایی در نظر گرفته میشود. هدف از این سیاست‌های حمایتی جهت اشتغال‌زایی ایجاد درآمد برای خانوارهای آسیب‌پذیر و توانمندسازی آنان است. همچنین نتایج تخصیص منابع با هدف ایجاد شغل براساس درجه محرومیت استان‌ها نبوده و اثرگذاری مطلوبی را نیز در نهایت از خود به جای نگذاشته است.
ثبات تغییرات شاغلان در گروه‌های پایین درآمدی
وقتی صحبت از اثرگذاری نامطلوب سیاست‌های حمایتی اشتغال‌زایی به میان می‌آید، شاید در نگاه اول با توجه به تجربیات قبلی سیاست‌گذاری در محیط اقتصادی کشور امری قابل انتظار به‌نظر برسد اما بدون مراجعه به آمار و ارقام نمی‌توان به درک کافی از این مسئله رسید.
اولین موضوع درباره اثربخشی سیاست‌های حمایتی با هدف افزایش اشتغال، رشد تعداد شاغلان است. برآوردهایی که مرکز پژوهش‌های مجلس انجام داده حاکی از آن است که گروه اصلی مورد حمایت در زمینه اشتغال که طبعا دهک‌های پایین‌تر هستند با تغییر قابل‌قبولی در اشتغال مواجه نشده‌اند. در فاصله سالهای 1390 تا 1402 تغییرات متوسط تعداد افراد شاغل در خانوار در دهک‌های یک تا سه که فقیرترین اقشار جامعه به حساب می‌آیند نسبتا ثابت بوده و افزایش شغل در این گروه‌ها به وقوع نپیوسته است. در دهک‌های بالاتر نیز مشاهدات نشان از آن دارد که تغییرات متوسط تعداد افراد شاغل در خانوار روندی نزولی را به ثبت رسانده است.
وضعیت خانوارهای بدون فرد شاغل …
