بازار
هواپیماهای خانواده MD سال‌هاست در مسیرهای داخلی ایران پرواز می‌کنند. این هواپیماها برای شرکت‌هایی که امکان خرید ناوگان جدید ندارند، دارایی‌هایی قدیمی اما ارزشمندند. هواپیماهایی که ارزان خریده می‌شوند و سود خوبی نصیب ایرلاین می‌کند. کنار گذاشتن آنها به معنای کاهش ظرفیت پرواز و کم‌شدن فعالیت شرکت‌ها و از دست رفتن بخش مهمی از سود آنهاست. از آن طرف، ادامه پرواز بدون رعایت الزامات فنی هم موضوعی نیست که بتوان آن را با حساب‌وکتاب درآمد و هزینه حل کرد.
گزارش تسنیم در ۱۳ مهر ۱۴۰۵ از زمین‌گیری ۴۱ فروند هواپیمای عملیاتی MD خبر داد. عددی که البته به گفته مسئولان سازمان هواپیمایی، اکنون کمتر از این میزان است. در روزهای بعد، انتشار خبرها و نامه‌های منتسب به شرکت‌های هواپیمایی، بحث را از تعمیر موتور به سطحی گسترده‌تر کشاند. آیا فشار اقتصادی می‌تواند اجرای یک دستورالعمل ایمنی را به تأخیر بیندازد؟ آیا نامه‌نگاری برای بازگرداندن هواپیماها به چرخه پرواز، تلاشی برای حل یک مشکل فنی است یا کوششی برای تغییر تصمیم نهاد ناظر؟
پاسخ این پرسش‌ها را باید در اسناد فنی، متن مکاتبات و تصمیم‌های رسمی جست‌وجو کرد؛ نه در هیاهوی موافقان و مخالفان. با این که هزینه زمین‌گیری هواپیما واقعی است، اما خطر احتمالی پرواز با موتور دارای نقص فنی هم موضوعی نیست که بتوان به راحتی از کنار آن گذشت.
۴۱ هواپیما از چرخه خارج شدند …
