فاطمه غریبی / گروه دیپلماسی- در چنین فضایی، حضور رئیسجمهوری در این اجلاس و دیدارهای او با سران چین، روسیه و هند فرصتی بود تا ایران از نزدیک با سه قدرت مهم عضو شانگهای درباره تحولات منطقه، فشارهای آمریکا و مسیرهای پیشروی همکاریهای سیاسی و اقتصادی رایزنی کند؛ بویژه آنکه هر سه کشور در تحولات اخیر، مواضعی همدلانه و حمایتگرانه نسبت به ایران اتخاذ کردهاند. این موضع در بیانیه بیشکک نیز بازتاب یافت که کشورهای عضو سازمان همکاری شانگهای بر حمایت خود از تمامیت ارضی و وحدت سرزمینی ایران تأکید کردند و پایان جنگ از مسیرهای دیپلماتیک را خواستار شدند. از همین منظر، آنچه در بیشکک میان ایران و اعضای شانگهای گذشت، دو سوی یک معادله را پیش کشیده است؛ اول، اینکه ایران چگونه میخواهد از ظرفیت این سازمان برای تقویت جایگاه خود در معادلات منطقهای و بینالمللی بهره بگیرد و دوم، اینکه همراهی قدرتهایی مانند چین، روسیه و هند با تهران تا چه اندازه میتواند در برابر فشارهای غرب به یک ظرفیت مؤثر تبدیل شود.
دو یادداشت پیشرو این دو سوی معادله را دنبال میکنند. یادداشت بهاره سازمند، استاد دانشگاه تهران با تمرکز بر مواضع پزشکیان، آمادگی ایران برای بازگشت به تفاهمنامه اسلامآباد در صورت بازگشت آمریکا به تعهدات خود و پیشنهادهای تهران برای تقویت ظرفیتهای اقتصادی، مالی، نهادی و چندجانبه سازمان همکاری شانگهای، میکوشد نشان دهد ایران چه نقشهای برای فعالتر کردن این سازمان در معادلات پیشرو ترسیم کرده است. …
