فرانتس کافکا از آن نویسندگانی است که نامش فراتر از ادبیات رفته و به بخشی از فرهنگ جهانی تبدیل شده است. از مردی که یک روز صبح از خواب بیدار میشود و خود را به حشرهای غولپیکر تبدیلشده میبیند تا کارمندی که درگیر سیستم پیچیده و بیرحم بوروکراسی است؛ شخصیتها و جهانهای داستانی کافکا همچنان خوانندگان را شگفتزده و گاهی مضطرب میکنند.
زندگی شخصی کافکا نیز به اندازه آثارش سرشار از تناقض، راز و اتفاقات عجیب بود. او نویسندهای یهودی از پراگ بود که به زبان آلمانی مینوشت، دکترای حقوق داشت اما تمام عمرش رؤیای نویسنده شدن را دنبال کرد، بسیاری از آثارش را نابود کرد و در زمان مرگ تقریباً ناشناخته بود. این واقعیتهای کمتر شنیدهشده، تصویری کاملتر از مردی ارائه میدهند که نام خانوادگیاش به یک صفت جهانی تبدیل شد: کافکایی؛ یعنی عجیب، کابوسوار، پیچیده و گریزناپذیر.
۱. کافکا به زبان آلمانی مینوشت، هرچند یهودی و اهل پراگ بود
فرانتس کافکا در خانوادهای یهودی و طبقه متوسط در شهر پراگ، پایتخت پادشاهی بوهم، متولد شد؛ شهری که آن زمان بخشی از امپراتوری اتریش ـ مجارستان بود. با وجود اینکه او میتوانست به زبان چکی صحبت کند و بعدها با زبان ییدیش نیز آشنا شد، زبان مادریاش آلمانی بود.
تقریباً تمام آثار ادبی او، به جز چند نامه شخصی، به زبان آلمانی نوشته شدهاند. به همین دلیل کافکا یکی از بزرگترین نویسندگان ادبیات آلمانیزبان به شمار میرود، هرچند از نظر قومی و جغرافیایی به جامعه آلمانیزبان تعلق نداشت.
منتقدان ادبی معتقدند زبان آلمانی کافکا دارای نوعی پاکی و سادگی خاص بود؛ زبانی بدون اصطلاحات عامیانه و واژههای رایج روزمره که شاید نتیجه زندگی او دور از مراکز بزرگ آلمانیزبان مانند وین و برلین بود.
۲. کافکا در واقع دکترای حقوق داشت
کافکا بین سالهای ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۶ در دانشگاه چارلز پراگ، یکی از قدیمیترین دانشگاههای جهان، تحصیل کرد. او ابتدا رشته شیمی را انتخاب کرد، اما تنها پس از دو هفته تغییر رشته داد و وارد دانشکده حقوق شد.
با این حال، علاقهاش فقط به حقوق محدود نبود. در همان دوران در کلاسهای زبان و ادبیات آلمانی نیز شرکت کرد، زیرا به تاریخ هنر و فلسفه علاقه داشت. …
