تا ۱۶ آگوست ۲۰۲۶ (۲۵ مرداد ۱۴۰۵)، در مجموع ۱۱ زمینلرزه با بزرگای بیش از ۷ در جهان ثبت شده است. این رویدادها عمدتاً در نوار اصلی لرزهخیزی جهان، یعنی حلقه آتش اقیانوس آرام، رخ دادهاند:
۲۲ فوریه ۲۰۲۶: بزرگای ۷.۱ در سواحل صباح، مالزی، در عمق ۶۲۹ کیلومتری
۲۴ مارس: بزرگای ۷.۵ در نزدیکی واوائو، تونگا، در عمق ۲۳۴ کیلومتری
۳۰ مارس: بزرگای ۷.۳ در نزدیکی لوگانویل، وانواتو، در عمق ۱۲۰.۶ کیلومتری
۱ آوریل: بزرگای ۷.۴ در شمال مالوکو، اندونزی، در عمق ۳۵ کیلومتری
۲۰ آوریل: بزرگای ۷.۴ در نزدیکی ایواته، منطقه سانریکو ژاپن، در عمق ۲۵ کیلومتری
۷ ژوئن: بزرگای ۷.۸ در منطقه سوکسکسارگن، فیلیپین، در عمق ۵۷ کیلومتری؛ قویترین زمینلرزه ثبتشده در جهان در سال ۲۰۲۶ تاکنون
۲۴ ژوئن: بزرگای ۷.۲ در نزدیکی سنفیلیپه، ونزوئلا، در عمق ۲۷.۶ کیلومتری
۲۴ ژوئن: بزرگای ۷.۵ در نزدیکی لاگوایرا/یوماره، ونزوئلا، در عمق ۱۰ کیلومتری
۱۷ ژوئیه: بزرگای ۷.۳ در چیاپاس، مکزیک، در عمق ۱۸.۶ کیلومتری
۱۰ آگوست: بزرگای ۷.۴ در نزدیکی سنخوزه دل پالمار، چکو، کلمبیا، در عمق ۱۱۰.۳ کیلومتری
۱۴ آگوست: بزرگای ۷.۷ در نزدیکی شرق نوسا تنگارا، منطقه فلورس، اندونزی، در عمق ۱۰ کیلومتری
این تعداد با میانگین بلندمدت جهانی که معمولاً حدود ۱۵ تا ۲۰ زمینلرزه با بزرگای بیش از ۷ در یک سال کامل است، تطابق دارد. بنابراین، اگرچه خوشهای از زمینلرزههای بزرگ، بهویژه رویدادهای اخیر در ونزوئلا، کلمبیا و اندونزی، توجه افکار عمومی و رسانهها را به پویایی ورقههای زمینساختی جلب کرده است، این خوشهبندی زمانی همچنان در محدوده واریانس آماری طبیعی قرار دارد و نشانهای از فعالشدن غیرعادی جهانی نیست.
تا ۱۶ آگوست، ۲۲۸ روز از سال گذشته و حدود ۶۲.۵ درصد سال تقویمی سپری شده است. بررسی دادههای ۱۶ سال کامل گذشته نشان میدهد که تعداد زمینلرزههای با بزرگای ۷ و بیشتر در این بازه زمانی، بهطور میانگین حدود ۱۰ مورد بوده است. ثبت ۱۱ زمینلرزه در سال ۲۰۲۶ نیز بسیار نزدیک به همین میانگین است. …
