این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
عصر ایران - گاهی یک صحنه بدون هیچ اتفاق خارق العادهای، به یکی از قدرتمندترین سکانسهای ضد استبداد تاریخ سینما تبدیل میشود. سکانس «سرود مارسییز» در فیلم کازابلانکا ساخته مایکل کورتیز که در سال ۱۹۴۲ تولید شدهاست، از همان لحظههایی است که تنها با موسیقی، چند نگاه و احساسات مردم، قدرت مقاومت و امید را به تصویر میکشد. اول این نکته مهم است که بدانیم سرود مارسییز (به فرانسوی: La Marseillaise) سرود ملی کشور فرانسه است. خلاصه داستان فیلم فیلم کازابلانکا در سالهای جنگ جهانی دوم و در شهر کازابلانکای مراکش میگذرد؛ شهری که به محل عبور هزاران پناهنده اروپایی تبدیل شده است. همه امیدوارند از آنجا ویزا بگیرند و خود را به آمریکا برسانند تا از جنگ و اشغال نازیها فرار کنند.در این میان، «ریک بلین» با بازی هامفری بوگارت، صاحب یک کافهٔ معروف است. او مردی سرد، گوشهگیر و ظاهراً بیتفاوت است که سعی میکند خود را از درگیریهای سیاسی دور نگه دارد و تنها به ادارهٔ کافهاش فکر کند. اما ورود ناگهانی «ایلسا لوند» با بازی اینگرید برگمن، عشق قدیمی ریک، همهچیز را تغییر میدهد. ایلسا همراه همسرش«ویکتور لازلو» با بازی پل هنرید، یکی از رهبران مشهور جنبش مقاومت اروپا، به کازابلانکا آمده تا با استفاده از نامههای عبور، از چنگ نازیها فرار کند.
دیدار دوبارهٔ ریک و ایلسا، خاطرات عشق ناتمام گذشته را زنده میکند و ریک را در برابر یکی از سختترین انتخابهای زندگیاش قرار میدهد؛ اینکه عشق شخصیاش را دنبال کند یا برای نجات مردی که میتواند امید مقاومت اروپا را زنده نگه دارد، از احساسات خود بگذرد. …



































































































































































