وی افزود: در حوزه آب نمیتوان تنها با یک نگاه عمومی یا پروژهای تصمیم گرفت؛ باید محل استقرار عشایر، تعداد خانوار و دام، میزان نیاز به آب و ظرفیت منابع موجود از چاه و قنات تا سازههای بومی ذخیره آب، بهصورت یکپارچه مطالعه شود تا امکان تأمین پایدار آب شرب و آب مورد نیاز دام فراهم شود.
میرزاوند مکانمحور کردن سکونتگاهها و راههای دسترسی عشایری را یکی دیگر از نیازهای اساسی دانست و اظهار کرد: نبود اطلاعات دقیق مکانی، برنامهریزی برای خدماتی مانند مرمت ایلراهها، توسعه پوشش مخابراتی، تأمین آب و سایر زیرساختها را با مشکل مواجه میکند. وقتی مختصات، جمعیت و میزان نیاز هر نقطه مشخص باشد، میتوان مطالبهگری و تخصیص منابع را بر پایه داده و واقعیت انجام داد.
وی با اشاره به آغاز فرآیند تهیه اطلس و برداشت اطلاعات مکانی سکونتگاههای عشایری در استانها گفت: سازمان در کنار اطلاعات مکانی، آمار توصیفی جامعه عشایری را نیز دنبال میکند تا تصویری دقیق از سکونتگاهها، جمعیت، دام، زیرساختها و نیازهای خدماتی به دست آید و این اطلاعات به مبنای تصمیمگیری دستگاههای اجرایی تبدیل شود.
رئیس سازمان امور عشایر ایران همچنین بر ضرورت توجه همزمان به ابعاد اجتماعی پروژهها تأکید کرد و گفت: اجرای یک پروژه آب، راه یا سایر زیرساختها بدون شناخت مناسبات اجتماعی میتواند خود به مسئله تبدیل شود؛ ازاینرو مطالعات عشایری باید علاوه بر جنبههای فنی، … …
