بدون اینکه حضرات مسئولان خودشان توجه داشته باشند، مدتی است در مسابقه شدیدی شرکت کردهاند که محور اصلی آن، شعار دادن درباره قدرت تهاجمی کشور در برابر دشمن است.
هرچه بیشتر افزایش دادن قدرت دفاعی و تهاجمی کشور، از وظایف حتمی حکمرانان است و کوتاهی در آن پذیرفتنی نیست. اینکه قرآن کریم فرموده است: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّاللَّهِ وَعَدُوَّکُمْ...» تأکیدی بر عملی ساختن همین وظیفه قطعی و حتمی است. ولی همه باید توجه داشته باشند که میان عمل به وظیفه با شعار دادن و حتی پس از عملی ساختن وظیفه، درباره آن داد سخن دادن، تفاوت زیادی وجود دارد. چهبسا تواناییهایی در اختیار باشند که ضرورتی نداشته باشد درباره آنها شعار داده شود یا سخنی به میان آید. در حوزه تصمیمات نیز چهبسا اقداماتی مقرر باشد که باید انجام شوند، اما نه لزومی دارد درباره آنها سخنی گفته شود و نه صلاح است اطلاعاتی درباره آنها به بیرون درز کند.
نکته ظریفتر درباره مسائل دفاعی، امنیتی و اطلاعاتی این است که هر چیزی را نباید هر کسی بگوید. برای مسئولان مختلف در سطوح گوناگون، جایگاهها و ردههای مشخصی در نظر گرفته شده و وظایف و محدودیتهایی تعریف شده است که رعایت آنها ضروری است و تجاوز از آنها مشکلآفرین خواهد بود. متأسفانه برخلاف این چارچوبها و ضوابط، هر کسی در هر یک از قوای سهگانه یا در هر یک از نهادهای فرهنگی، اجتماعی، آموزشی، هنری، نظامی، انتظامی، اقتصادی، سیاسی و... و هر فردی در هر ردهای از این مجموعهها، به خود اجازه میدهد درباره حساسترین موضوعات اظهارنظر کند و حتی وارد جزئیات شود.
تأسفبارتر اینکه در نظام جمهوری اسلامی، هرکس … …


دانلود از کافه بازار
























































































![[محمدعلی فیاضبخش] میدان معلمی](/news/u/2026-10-02/ettelaat-k4i5y.jpg)







































































