بومرنگ تنگه هرمز در سبد رای آمریکایی‌ها

اقتصاد معاصر-محمدامین حق‌گو، پژوهشگر اقتصادی: روز دوازدهم آبان شهروندان آمریکایی برای انتخاب نمایندگان کنگره به پای صندوق‌ها رفتند اما بخشی از داوری آنان درباره جنگی بود که هزاران کیلومتر دورتر، در خلیج فارس جریان داشت. دموکرات‌ها با رخدادی که در ۵۰ سال اخیر بی‌نظیر بود، کنترل مجلس نمایندگان و سنا را از جمهوری‌خواهان گرفتند و حتی در ایالت‌های جمهوری‌خواه‌نشینی چون تگزاس، کانزاس، آیووا و کارولینای جنوبی کرسی‌های سنا را تصاحب کردند. در عمق ماجرا، یک عدد تکراری در زندگی میلیون‌ها آمریکایی نقش داشت و آن هم قیمتی بود که هر هفته روی تابلوی پمپ‌ بنزین می‌دیدند.

تنگه هرمز، آبراه باریکی در جنوب ایران به مساله‌ای سرنوشت‌سازی در سیاست داخلی آمریکا تبدیل شد. جنگی که واشنگتن آغاز کرده بود، با اختلال در عبور نفتکش‌ها و حمل فرآورده‌های انرژی هزینه‌ای به اقتصاد آمریکا تحمیل کرد که بخشی از آن را شهروند عادی پرداخت. البته شکست جمهوری‌خواهان علت واحدی نداشت. تعرفه‌های تجاری، نگرانی از فساد و نارضایتی از شیوه حکمرانی ترامپ نیز سهم داشتند. اهمیت تنگه هرمز در آن بود که به این نارضایتی‌ها وزن اقتصادی داد. شکاف در وعده ارزانی

ترامپ با وعده مهار گرانی و پرهیز از جنگ تازه به کاخ سفید بازگشته بود. اما در روز انتخابات، بر اساس داده‌های انجمن خودروی آمریکا، هر گالن بنزین معمولی به طور متوسط ۴.۱۵ دلار قیمت داشت. یک سال پیش همین مقدار ۳.۰۴ دلار بود. افزایش بیش از ۳۶ درصدی، برای خانواده‌ای که ماهانه ۶۰ گالن بنزین مصرف می‌کند، نزدیک ۶۷ دلار هزینه اضافی در ماه ایجاد می‌کرد. 

در کشوری که بنزین یک کالای سیاسی و سرنوشت‌ساز با سفره مردم محسوب می‌شود، قیمت بنزین مانند یک نظرسنجی روزانه عمل می‌کند. شهروند شاید آمار رشد اقتصادی را دنبال نکند ولی هر بار که سوخت می‌زند، دولت را با وعده‌هایش می‌سنجد. جنگی که قرار بود کوتاه و کم‌هزینه باشد، تا زمان انتخابات ادامه یافته بود. گازوئیل پشت ویترین فروشگاه …