جنوب ایران، از دلوار تا هرمز آن سالهاست روایتگر مردانی همانند رئیسعلی دلواری تا علیرضا تنگسیری، که در برابر تجاوز و تهدید بیگانگان ایستادند و ندای تسلیم سر نداند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
خبرگزاری مهر - مجله مهر؛ عطیه جواره: جنوب ایران جایی است که خود به تنهایی بیشتر از عمر کشورهایی چون آمریکا سرگذشت تاریخ دارد؛ سرزمینی که هر گوشهاش روایتی از مردانی است که پای وطن ایستادهاند و داستانهایی که بیش از هر چیز با شهادت، ایثار و عشق به ایران گره خورده است را با خونشان بر خاک این کشور نوشتهاند. اینجا همان جایی است که بیش از صد سال پیش، رئیسعلی دلواری در برابر انگلیسیها ایستاد و نامش را در تاریخ مبارزه با استعمار ثبت و سالیان بعد، در همین جغرافیا، مرد دیگری که میراث دار شجاعت دلواری در تنگه هرمز بود به عرصه ظهور رسید تا اینبار در برابر متجاوزانی بایستد که به یغما بردن خاک ایران را در خواب خود میبینند. در این گزارش، ابتدا به دلوار میرویم، به روستای کوچکی در تنگستان بوشهر که در روزگاری ارتش تک نفرهای در آنجا زندگی میکرد که نیروهای تا بن دندان مسلح انگلیس را زمین گیر کرده بود.
پسرکدخدا بود و شجاع!
رئیسعلی دلواری، پسر کدخدای دلوار بود؛ روستایی کوچک از توابع تنگستان استان بوشهر که دلاوری مردمانش، آن را به نامی شناختهشده در جنوب تبدیل کرده بود. رئیسعلی از سالهای نوجوانی به تجارت مشغول شد، اما با آغاز جنبش مشروطه، مسیر زندگیاش تغییر کرد و خیلی زود در صف مشروطهخواهان جنوب قرار گرفت. در سالهایی که محمدعلی شاه قاجاری مجلس شورای ملی را به توپ بست و باعث اعتراض مردم تبریز و مبارزه آنها برای دفاع از مشروطه شد، جنوب ایران هم آرام باقی نماند. در بوشهر، رئیسعلی دلواری و یارانش در کنار مشروطهخواهان قرار گرفتند و برای بیرون راندن نیروهای انگلیسی که در شهر جولان میدادند وارد میدان شدند. در سال ۱۲۸۸ هجری شمسی، نیروهای رئیسعلی توانستند بوشهر را فتح کنند و برای مدتی اداره شهر را در دست بگیرند بدین ترتیب پرچم مشروطه در جنوب بالا رفت و بوشهر کمتر از یکسال در اختیار مشروطهخواهان بود. …
