رهبر سابق حزب سوسیالیست که در دوران ریاستجمهوریاش به دلیل بارشهای پیدرپی در مراسمهای رسمی به «مرد بارانی» معروف شده بود، اکنون یک دهه پس از خروج از کاخ الیزه با پایینترین نرخ محبوبیت در تاریخ مدرن فرانسه، اکنون در یکی از خشکترین و گرمترین سالهای تاریخ فرانسه به کانون توجهات رسانهای صعود کرده است.
اولاند در تمامی رویدادهای «بازگشت سیاسی پاییزه» که بهطور سنتی آغاز فصل جدید سیاسی در فرانسه را نشان میدهد، حضور پررنگی داشته است.
او در این نشستها با رسانهها گفتگو کرده، پیشنهادهای برنامهای خود را تشریح نموده و اعلام کرده است که در ماه دسامبر تصمیم خواهد گرفت که آیا شخصاً وارد رقابتهای ریاستجمهوری شود یا از نامزد دیگری حمایت کند.
تلاش مجدد برای ورود به کاخ الیزه برای مردی که میزان رضایت از عملکردش در اواخر دوران ریاستجمهوری به ۴ درصد رسیده بود و او را به نخستین رئیسجمهور جمهوری پنجم تبدیل کرد که از نامزدی برای دور دوم انصراف داد، در نگاه اول باورنکردنی به نظر میرسد.
با این حال، پس از ۱۰ سال، بسیاری از مردم فرانسه نگرش ملایمتری نسبت به او پیدا کردهاند که بخشی از آن به دلیل عدم محبوبیت امانوئل ماکرون، رئیسجمهور فرانسه، و نارضایتی عمومی از سایر نامزدهای جانشینی اوست.
کاهش حافظه تاریخی نیز در این تغییر نقش داشته است؛ چنانکه یکی از خبرنگاران در مصاحبهای با اولاند به شوخی گفت که او «مانند یک دوست قدیمی بازگشته که توافق کردهاید با او قهوه بخورید اما دقیقاً یادتان نیست چرا». بازسازی چهره عمومی؛ «استهزا شده اما نه منفور»
اولاند نخستین رئیسجمهوری نیست که سالها پس از خروج از کاخ الیزه با رشد محبوبیت مواجه میشود. ژاک شیراک، رئیسجمهور فقید فرانسه، نیز در پایان دوره خود نامحبوب بود اما بعداً محبوبیت زیادی پیدا کرد.
امریک برهیر، نماینده سابق پارلمان فرانسه و مدیر رصدخانه حیات سیاسی در بنیاد ژن ژورس، در این باره میگوید: «تمایلی برای بازنویسی تاریخ و قضاوت مهربانانهتر درباره رؤسای جمهور سابق پس از گذشت زمان وجود دارد.» …
