فرهاد شیرگر، نایبرییس شورای اسلامی روستای «کریممحله جوکندان» و از ساکنان محلی، با اشاره به شرایط بحرانی بهداشتی منطقه در گفتوگو با «پیام ما» میگوید: «هیچکس به داد ما نمیرسد. ما شکایت خودمان را به خدا میبریم و این آه و ناله روی زمین نخواهد ماند و دامنگیر مسئولانی میشود که نمیخواهند فریاد اهالی را بشنوند.» وعده فراموششده کارخانه کمپوست
این عضو شورای روستا به پروژه نیمهکاره و بلاتکلیف احداث کارخانه کمپوست در روستای «سیاهکت» اشاره میکند و میگوید: «در سال ۱۳۹۷ در مقابل ورودی لندفیل تجمع کردیم و مانع ورود زبالهها شدیم. به ما گفتند با احداث کارخانه دیگر زباله به روستای شما نمیآید؛ اما سالها گذشته و سوله نیمهکاره رها شده است.» بیماریهای پوستی و آب آلوده
به گفته شیرگر، فاصله خانههای روستا تا لندفیل قرق تنها ۲۰۰ متر است: «چاههای منطقه مملو از شیرابه است. به دلیل ضعف آب شرب و زنگزدگی لولهها، گاهی مجبوریم همین آب آلوده را بجوشانیم و مصرف کنیم. بیشتر اهالی به دلیل نفوذ شیرابه به آب چاه و بوی تعفن، مریض شدهاند و حتی حیوانات هم بیماری پوستی گرفتهاند.» پنهانکاری یا کمکاری؟
شیرگر به برخی اقدامات شتابزده مسئولان پس از انتشار فیلم در فضای مجازی اشاره کرده و میگوید: «مسئولان به مردم خیانت میکنند. بعد از انتشار آن فیلم، شهرداری دستگاه آورده و میان زبالهها راه باز کرده و زبالهها را به اطراف پخش میکنند یا روی آنها را میپوشانند. مسئولان استانی هم مخفیانه بازدید میکنند، عکس میگیرند و میروند.» تأیید رسمی آلودگی توسط شبکه بهداشت
محمد جعفرپور، رییس شبکه بهداشت شهرستان تالش، در پاسخ … …
